Hoofdstuk 29

1.4K 54 11

"Je ziet er prachtig uit" zegt Jason terwijl hij een kus op mijn wang drukt. Ik kijk naar hem. Hij heeft een zwarte smoking aan, en zijn haar zit een beetje warrig. "Jij ook, Jase" glimlach ik. Ik zeg mijn pleegouders gedag en we lopen naar zijn auto. Ik heb mijn haar in een lange vissengraatvlecht. Het duurde even, maar het is gelukt. "Ik kan gewoon nog steeds niet geloven dat ze gaat trouwen, ze is net achttien geworden!" zeg ik terwijl ik de autogordel vastmaak. "Zie je het voor je dat wij nu zouden trouwen?" zegt Jason lachend. Ik denk er over na. Nee, totaal niet! Ik moet er niet aan denken! Hij start de auto en we rijden weg. Als we op de parkeerplaats aankomen staan er al veel auto's. Jason parkeert de auto, stapt snel uit en opent mijn autodeur. "Zoals je gewend bent, prinses" glimlacht hij. Ik rol met mijn ogen. Ik kan heus mijn deur wel opendoen hoor! Hij steekt zijn arm uit en ik pak hem vast. "Goedemiddag" glimlacht de portier bij de deur van de kerk. We lopen de kerk binnen.

~Zes jaar geleden~

"Wauw" fluister ik als de bruid aan komt lopen. Ik knijp in Zacks hand en kijk met open mond naar de bruid. Ze heeft de mooiste jurk aan die ik ooit gezien heb. Op het strakke lijfje zitten diamantjes en bij haar heupen wordt de jurk wijd. Precies wat ik me voorstel bij een prinsessenjurk. Ze heeft haar haar los hangen en het is heel mooi gekruld. In haar haar zit een lichtroze speldje dat heel mooi glinstert. Ik weet zeker dat als ik ooit trouw, dat ik er zo uit wil zien. Ik kijk naar de bruidegom. Hij lijkt ook verrast door haar schoonheid. "Hij kan niet geloven dat hij met haar mag trouwen" fluistert Zack lachend. Ik sla tegen Zacks schouder. "Nee, hij is verliefd op haar. Zo kijk je dan" fluister ik. "Hoe weet jij dat?" vraagt hij. Ik leg mijn vinger op mijn lippen. "Shht" sis ik. Ik kijk dromerig naar de bruid. Dit is precies hoe een bruiloft gaat in boeken, en dit is precies hoe ik wil dat mijn bruiloft gaat.

~Einde flashback~

"Dan mag u nu de bruid kussen!" zegt de pastoor. Ik kijk lachend naar Mason, die zich voorover buigt naar Grace. Ik ken Mason niet, maar hij lijkt me een perfecte man voor Grace. Hij is heel knap en heeft een vriendelijk gezicht. "Ahw" glimlach ik als ze zoenen. De zoen duurt een beetje lang, typisch Grace. De pastoor kucht zacht en Mason laat Grace los. Ze kijken elkaar glimlachend aan. Dan lopen ze samen het altaar af en begint iedereen te klappen. Ik sta op, net zoals de meeste mensen hier. "Zullen we wat gaan drinken? Ik wil wel even bijkletsen met Grace" zegt Jason.

"Dus jullie hebben in de Abercrombie geslapen?" roept Grace opgewonden. "Daar droom je toch van?" lach ik. Ookal was het geen droom, eerder een nachtmerrie. Op dat moment slaat Jason zijn arm om mijn schouder en drukt een kusje op mijn wang. Dan hoor ik Zack. "Eh, hoi. Ik ben Zack, een vriend van Claire. Gefeliciteerd met jullie huwelijk" glimlacht hij terwijl hij Grace's hand schud. Een vriend van Claire? Die bitch heeft hem meegenomen naar de bruiloft van Grace? "Dankjewel, en leuk kennis te maken" glimlacht ze. Dan kijkt ze naar mij. "Dit is de Zack waar je over vertelde? Maar je zei dat hij lelijk was!" roept ze tegen mij. Grrr, Grace! Waarom moet ze dat zo hard roepen? Iedereen heeft het gehoord, en Zack dus ook! Jason begint te joelen. Ik stomp hem tegen zijn schouder en hij houdt snel op. Ik merk dat iedereen naar ons staat te kijken. "Dankje, Chels!" zegt Zack fel. Ik kijk hem niet aan maar pluk gefrustreerd aan mijn jas. "Is die van de nieuwe collectie van Burberry?" vraagt Grace. Ze wijst naar mijn jas. Langzaam draait iedereen zich weer om en gaan ze verder met hun eigen gesprekken. Zack en Jason lopen ook weer weg. "Sorry" fluistert Grace. Ookal heeft zij er voor gezorgd dat iedereen keek, ze heeft ook gezorgd dat iedereen weer wegkeek. Ik haal mijn schouders op. "Geeft niet" zeg ik. "Maar hoe zit dat nou? Met Zack?" vraagt ze. Ik rol met mijn ogen. "Hij is zo verschrikkelijk! We hebben heel vaak ruzie, maar toch denkt iedereen dat wij iets hebben" zeg ik. "Hij lijkt me wel aardig" zegt Grace zacht. Ik schud wild met mijn hoofd. "Dat denkt iedereen! Iedereen vindt het raar als ik zeg hoe vervelend ik hem vind" zeg ik. "Maar zo ben jij! Jij durft mensen niet in je hart te laten! Jij durft iemand niet te vertrouwen, omdat je bang bent dat diegene je pijn zal doen. Laat mensen eens in, Chels" zegt Grace. Ik kijk haar verbaasd aan. Hoe weet zij dit allemaal? "Weet jij van... vroeger?" vraag ik onzeker. Grace schudt haar hoofd en legt haar hand op mijn schouder. "Ik weet niet precies wat er gebeurt is, maar ik weet wel dat je daardoor niemand vertrouwd. En dat moet je niet doen, je moet mensen juist vertrouwen" zegt ze. Op dat moment tikt Claire op mijn schouder. "Kunnen we even praten?" vraagt ze. Ik knik langzaam en zeg gedag tegen Grace. Claire en ik lopen naar een rustig gedeelte van de tuin. Leer mensen te vertrouwen. Laat ze toe in je leven. Het blijft door mijn hoofd spoken. "Gaat het?" vraagt Claire. Ineens voel ik tranen opkomen. Normaal bijt ik dan op mijn lip en verdring die tranen, maar dat kan ik nu niet. Ik schud mijn hoofd en langzaam rollen de tranen over mijn gezicht. Claire drukt me stevig tegen haar aan en streelt mijn haar. Ik laat haar los en kijk haar met mijn betraande ogen aan. "Is het waar? Laat ik geen mensen toe in mijn leven?" vraag ik snikkend. Claire kijkt me vol medeleven aan. "Is dat waar?!" roep ik huilend. Ze bijt op haar lip en knikt. "Ja, Chels. Dat is waar" zegt ze zacht.

-----------------------------------------

Hey lieve lezers! Ik hoop dat jullie allemaal een geweldige jaarwisseling hebben gehad, en dat er geen ongelukken zijn gebeurd. Ik hoop dat 2015 een geweldig jaar wordt. Dit jaar zal Forever eindigen, maar ik ben al met een nieuw boek bezig. Het staat nog niet online, maar ik zal er aan beginnen zodra Forever afgelopen is. Read, vote & comment!

And don't forget: you're beautiful ;)

ForeverLees dit verhaal GRATIS!