For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

2

4 0 0

De dag waarop het allemaal is begonnen. Het was een normale schooldag en ik fietste uit school met Sasha en Fenne naar huis. We zouden die avond naar de film gaan met zijn drieen. Fenne moest afslaan en Sasha  ging vast met haar mee dus ik fietste alleen de laatste 10 minutjes naar huis. Ik had een heel onrustig gevoel alleen Ik wist niet zo goed waarom dat was, want ik had dit al zo vaak gefietst. "Heey zusje, ik had nooit verwacht dat ik jou nog eens zou zien." hoorde ik achter me. Ik moest lachen, het zal vast Remco wel zijn. Ik kijk om en ja hoor daar fiets hij, niemand anders kan dat zeggen want ik heb alleen maar een zusje van 6. "Heey big brother" roep ik om hem te plagen. Heel even zie ik een lacherige grijns over zijn gezicht trekken en dan kijkt die me heel sirieus aan en vraagt:" Wat doe je vanaaf?". "Ik ga met Fenne en Sasha naar de film, hoezo?". Heel even lijkt het wel of ik teleurstelling in zijn ogen zie.  Maar dan zegt hij opgewekt: "Ow gewoon, ik moet wel een beetje op mijn kleine zussie letten he." Ik moet lachen.  "Leer jij nou eerst maar eens op het verkeer te letten voordat er nog iets met je gebeurt, en dan mag je wel op mij gaan letten." zeg ik terwijl hij bijna tegen een auto aanfietst. "Maar ik moet er hier af" zegt hij tegen mij. "We appen nog wel he?". "Ja tuurlijk" antwoord ik. Hij slaat af en ik moet lachen als hij weer bijna tegen een stilstaande auto aanfietst. Toch lijkt mij dat een best raar idee om ook nog een oudere broer te hebben. Achja ik heb nu een goeie vriend die zich als een broer gedraagt en waarvan niemand geloofd dat ik hem niet leuk vind. Dat is hun probleem en vooral niet dat van mij. Ik grinnik nog een keer en dan rij ik de pad op en zet mijn fiets in de schuur en ga naar binnen. Trap mijn schoenen in de hoek, pleur mijn tas ernaast en check mijn mobiel op een appje van Fenne,Sasha of Remco. Zoals ik had verwacht helemaal niks. Ik doe de deur van de kamer lopen en loop naar binnen terwijl ik mama tegen iemand hoor zeggen: "Ik weet niet of dat zo slim is nu hun band zo gehecht en sterk is". Dan kijkt ze om en zegt tegen mij: "Heey meis, ik had he helemaal niet gehoort. Hoe wast je schooldag? Wat wil je drinken?". De vrouw die aan de tafel zat staat op en zegt: "Ik ga maar weer eens. Ik bel nog wel voor een nieuw gesprek, oke?" Heel even kijkt de vrouw mij aan en er schiet een gedachte door mijn hoofd dat ik haar ken en dat ik meer met haar te maken heb gehad dan dat ik zelf weet. "Ja, is goed hoor." zegt mijn moeder tegen haar terwijl ze mij aankijkt. Oke, dan ga ik nu, tot ziens." zegt ze meer tegen mij dan tegen mijn moeder, maar die heeft niks door. "Oke, tot ziens." antwoord ze vrolijk.  En dan is ze weg, die onbekende maar toch zo bekende vrouw...

Een moordelijke keusLees dit verhaal GRATIS!