ANKA (Kitap Oldu)

2. Bölüm

Hepimize geçmiş olsun yeniden... 

Bölüme geçmeden önce minik bir kaç ayrıntıyla giriş yapmak istiyorum. Öncelikle eski bölümlerimize varana kadar spoiler içeren yorumları yapmamanızı rica ediyorum. Bu kitabı şu an ilkkkkk kez okuyoruz. Tamamız değil mi arkadaşlar?  :) Bak vebali büyük oluyor, Bukalemun'u hatırlatırım :)))) Az okuyucudan ah almadık spoiler'lar yüzünden. :) 

Ailemiz içindeki bahisler ve kazanan ithafları geleneksel şekilde devam edecek. Ancaaaakkk önümüzdeki 8 bölümü kimse beklemesin çünkü halihazırda bölümlerin sahipleri var. Bu bölüm bbanuozz'un...  (ilk 13 bölüm tahminleri de  sayılmaz ama sonrakiler için devam ediyoruz). Daha önce ithaf alanlar bildiğiniz gibi attaaaa giden kitabımızla birlikte uçtu gitti ama neyse ki notlarım var ve yine bölüm sahipleri önceki gibi olacak. Elbette bölüm numarası farklıdır ama artık buna da şükür diyelim. Bu arada doğum günleri bilgisi giden arkadaşlar için de üzgünüm ama bu tarihten itibaren biz yine tüm doğum günlerimizi birlikte kutlayıp, yine birlikte dileklerimizi dileyeceğiz. 

Hiç bir şeye üzülmedim de; bu kitaba başlamadan önce yazdığım bir teşekkür bölümü vardı. Beş yüzden fazla arkadaşın adını tek tek yazmıştım. En çok ona üzüldüm. Yeniden yazacak dermanım kalmadı. (Kopyası var ama düzgün bir sıralamada buraya yazmak çok zaman alıyor) Umarım beni affedersiniz.  Ama size söz; bir gün  çok daha fazla sayıyla aynı bölümü yine yazacağım. 

Sadece bir hafta öncesine dönmek ve yine önceden burada olduğumda hissettiğim gibi olmak istiyorum. Hepinize yanımda olduğunuz için çok ama çok teşekkür ederim. Nasıl güçlü, nasıl birbirine bağlı bir aile olduğumuzu yeniden gördüm. 

Yamandağlı&Alaz&Bozduman ailelerinin Wattpad şubesi açılmış gibi hissettim :) Biz birlikte güçlüyüz ve hep öyle kalacağız. Benim yüzümden uğradığınız tüm hakaretler için hepinizden ben özür dilerim. Böyle bir şeyin bir daha yaşanmamasını umut ediyorum. (Dikkatli olacakmışız, bizi izliyorlar o yüzden cısss kelimeler olmayacak, kurguya kurgu yapıp ortaya karışık bir şey çıkarmazlarsa kotarırız diye düşünüyorum :) )

Hee bi de şeyyy bilmeyenler için kötü bir haberim var... Bizi Leylekler getirmedi... :( Dünyadaki en değerli kavram olan sevgi'nin ve tutkunun birleştirdiği bir kadın ve bir adamın sevişmelerinden dünyaya geldik. Bu şaşırtıcı gerçeği benden duymanızı istemezdim ama bilgilendirmeden edemedim. :(

Hepinize kucak dolusu sevgiler,      

BU HİKAYEDE GEÇEN OLAYLAR, KİŞİ VEYA KURULUŞLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLUP, GERÇEKLERLE UZAKTAN YAKINDAN ALAKASI YOKTUR!

İnsanın şuurunu kaybetmeden önce aklından geçirdiği en son şeyin, kendine geldiğinde gerçekleşmesi, duruma göre kişiye ya tarifsiz bir sevinç verebilir ya da korkunç gerçekle yüzleşmesi, onu korkuya teslim edebilirdi. Öyle ya; insanlar gece uykuya geçmeden önce onlarca şey düşünebilirlerdi. En büyük hayallerini tam da uykuya geçmeden önce zihinlerinden geçiren milyonlarca insan, ertesi gün gözlerini açtıklarında kurdukları hayallerin gerçekleştiğini görseler, sevinçten akıllarını kaçırma noktasına kolaylıkla gelebilirlerdi. Tıpkı en büyük korkularının da ertesi günü gerçekleşmiş olduğunu görenler, bu kez hissettikleri dehşetten akıllarını kaybedebilecekleri gibi.

Genç kız zorlanarak gözlerini açmaya çalıştığı ilk anda yaşadığı şeyi beyninin bir oyunu olarak düşünmüştü. Çünkü hala karanlıktı ve o herhangi bir şey göremediğine göre demek ki hala gözlerini aralayamamıştı. Ancak uyanmış olan zihni bunun tam tersini söylüyordu. Gözlerini kırpıştırdığında yanağına vuran belli belirsiz rüzgar, kirpiklerini oynatabildiğine göre gözlerini de açabilmiş olduğunu söylüyordu. Buna rağmen hala karanlık olduğundan; şuurunu kaybetmeden önce aklından geçirdiği son düşüncenin gerçekleştiğini keşfetmesi uzun sürmedi. Gözlerini bir daha aydınlığa açamayacakmış gibi hissettiği o derin ıstırap verici duygu, bir an da olsa yüreğinin üzerine tüm ağırlığıyla oturmuştu.