Clair's POV

Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko.

Kinuha ko yung phone ko sa may table sa gilid ko.

Nasilaw muna ako sa ilaw, nang makarecover na ako dun ko lang napagtanto kung anong oras na.

6:00 na. 6 pa lang pala eh. 5 minutes pa. Wait, 6:00 na...

Bakit hindi nagalarm yung phone ko!

....

....

6:00 NA! Shet! 6:30 pasok namin ngayon! Fvck!

Dali-dali akong bumangon at ginawa yung morning routine ko.

Nang matapos na ako lakad-takbo akong bumaba sa kitchen para kumuha ng kahit tinapay manlang para magkalaman yung tyan ko.

"Oh Clair! Bakit nakauniform ka?"

"Ay palakang nabuntis!" Sigaw ko at natapon ko ang hawak kong sandwich na nasa kamay ko. Si tita kasi eh!

"Oh! Bakit ka nagulat diyan? Tsaka tao ako hindi palaka." Sabi ni Tita at lumapit saken.

"Opo, alam ko. Nagulat lang. Para po kasi kayong kabute na bigla na lang susulpot." Sabi ko kay Tita

"Bakit ka nakauniform?" Baling ni tita sa suot ko.

"Huh? Malamang Tita papasok sa school. Ikaw bakit po ba kayo nagdadamit?" Sarkastikong tanong ko. Diba syempre kaya nakauniform kasi papasok sa school.

"Nagdadamit ako para may masuot. Eh kung sabihin ko kaya sayo na walang pasok ngayon. Kaya nga ako nakapang-alis eh."

"Walang pasok ngayon?" Takang tanong ko

"Malamang, sasabihin ko bang may pasok kung wala talagang pasok ngayon?" Pangbabara niya saken

"Oo na lang, sige na po umalis na kayo, at magbibihis na ako" sabi ko kay Tita, pero alam naman niyang nagjojoke lang ako.

"Oh sige, malelate na rin ako eh, lock mo yung gate kung may pupuntahan ka ah." Sabi ni tita at kumuha ng tinapay at lumabas na

--------

12 ng hapon ng makarecieve ako ng text mula kay Janessa

"Break up with him." Yan ang nakalagay sa text, una nagtaka ako kasi bakit niya ako sasabihan ng ganya, pero mas naunawaan ko sa naging pagtetext namin ang dahilan.

"What?" I asked

"Oh, sorry wrong send." She reply, i just signed heavily. Ewan pero I felt relieved, para bang may kung ano saken na nasiyahan.

---------

"Tita Shanelle?" I heard a guy's voice

"Drey!" I quickly place the food that I am eating in the table. Nasa living room kasi ako ngayon.

"Oh! Clair! Musta na?" She asked, then I saw Ate Euna at the back of him

"Okay lang ako. Hi Ate Euna!" I said

"Hi Clair, it's glad to see you." She said smilling. Ang ganda niya!

"Nga pala, may papakilala ako sayo."

"Sino po yun?" Tanong ko kay Ate

"Wait lang. Liit! Pasok ka na!" Sigaw ni ate, hindi ko naman mapigilang tumawa sa palayaw niya

"Ate Euna naman! Wag mo naman akong tawaging payat!"

"Clair!" Sabay naming sambit.

"Kilala niyo yug. Isa't isa?" Manghang sabi ni Ate Euna

"We're classmates" sagot ko

"So, siya pala yung classmate mo na sinasabi mo saken?" Sabi ni Drey. Hindi kasi kami madalas magkita dahil hindi ko naman siya classmate

"Yeah, that's her!" She said smilingly

"By the way. She's your cousin too Clair."baling saken ni Ate Euna

"What!?" Sabay naming sabi

"Yes, anak siya ni Mommy Cheska" sabi ni Drey

"How'd you know na anak ako ni Francheska Dela Vega?" I asked, konti lang kasi ang nakakaalam nun

"Just a thought" he shrugged

"Oh, so, she's the one?" She said

"Yep" maikling sabi ni Ate Euna

--------

Nagkwentuhan lang kami at pagkatapos nun umuwi na rin sila, hindi na daw nila hihintayin si tita kasi maggagabi na rin naman.

Nagtwitwitter ako ngayon.

Habang nagscroscroll may nakita akong isang tweet

"Why end it tomorrow, if you can end it today?"

Then another tweet popped out

"If you don't love him, set him free"

Then another one

"Bakit ka or siya maghihitay sa wala, kung una pa lang alam na niyang wala."

Ewan ko pero with that thought it hit me.

I don't love him pero I'm in a relationship with him?

"End the things that are meant to be ended"

Sabi ng last tweet na nakita ko then I logged out

------

Isang class na lang at dissmissed na kami for lunch.

Eversince that day I told myself that I should end it. Mas maaga mas maganda.

I always gave him a cold shoulder everytime na kakausapin niya ako.

"Clay, paano to?" Tanong ko kay clay. Ayoko kasing kausapin muna si Trey, baka magbago lang isip ko.

"Aba'y ewan ko! Mukha ba akong nakikinig dyan sa bangag nating prof?" Bulong na sabi niya pero sapat lang na ako lang ang makarinig

"Aish! Bahala ka nga diyan!" Naiinis kong sambit

After a few minutes narinig ko rin ang pinakafavorite kong sentence, next to a sentence about food.

"Class dismissed" sabi ng Prof namin.

----------

A/N: Okay, alam kong sabaw kaya pagtsagaan niya na lang. Babawi na lang ako sa next Chapter.

Are you, The One? (On-going)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!