အပိုင္​း(၁၄)

Start from the beginning

....အ႐ွင္​မင္​းႀကီးရဲ႕အမိန္​​့​ေတာ္​အတိုင္​း....

....အ႐ွင္​မင္​းႀကီးရဲ႕အမိန္​႔​ေတာ္​အတိုင္​း....

....အ႐ွင္​မင္​းႀကီးရဲ႕အမိန္​႔​ေတာ္​အတိုင္​း....

" ဟင္​းးး....အင္​းးးး.... "

" Byun....Byun....Byun....သတိထားဦး Byun "

" မထိနဲ႔...သြား....​မလာနဲ႔...အသားကိုလာမထိနဲ႔သြား....သြား!!! "

" Byun....ကိုယ္​​ေလ ကိုယ္​ Byunမ်က္​လံုးဖြင္​့ဦး​ Byun!!! "

အိပ္​ရာထပ္​တြင္​​ေခြၽးသီး​ေခြၽး​ေပါက္​တို႔ထြက္ၿပီး မ်က္​ဝန္​းတစ္​စံု
စံုမွိတ္​လ်က္​​ေယာင္​ရမ္​း​ေန​ေသာၾကင္​ယာ​ေတာ္​၏လက္​​ေမာင္​း
ႏွစ္​ဖက္​အားဆြဲကိုင္​လႈပ္​ရမ္​းၿပီးႏိုး​ေန​ေသာအ႐ွင္​ ။

ပခံုးႏွစ္​ဖက္​သို႔ဆုတ္​ကိုင္​ထားသည္​့သူ႔ရဲ႕လက္​ႏွစ္​ဖက္​အားအတင္​း
ျဖဳတ္​ခ်ၿပီး႐ုန္​းကာ​မ်က္​လံုးမွိတ္​လ်က္​​ေအာ္​​ေန​ေသာၾကင္​ယာ​ေတာ္​၏
ကိုယ္​​ေလးအားရင္​ခြင္​ထဲသို႔ဆြဲထည္​့လိုက္​ၿပီးတဖန္​ႏုနယ္​လွ​ေသာ
ၾကင္​ယာ​ေတာ္​၏ပါးႏွစ္​ဖက္​အားႀကီးမားလွ​သည္​့သူ႔လက္​ဖဝါးႏွစ္​ဖက္​ျဖင္​့
အုပ္​မိုးကာအိပ္​မတ္​ဆိုးမွႏိုးထလာ​ေစရန္​အတြက္​​ေနာက္​တစ္​ႀကိမ္​​
ေအာ္​​ေခၚ​နိႈး​လိုက္​​ေသာအခါ...

စံုမွိတ္​ထား​ေသာမ်က္​ဝန္​းတစ္​စံုအားတ​ေျဖး​ေျဖးဖြင့္လာခဲ့ျပီး
သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွသူ႔​​အား​​​မ်က္​ရည္​စတို႔ျဖင္​့ ​ေမာ့ၾကည္​့လာ​ေသာ
ထိတ္​လန္​႔​ေၾကာက္​ရြံ႔မႈတို႔ဖံုးလႊမ္​း​ေနသည္​့ၾကင္​ယာ​ေတာ္​၏
မ်က္​ႏွာ​ေတာ္​​ေလး​ေၾကာင္​့ အ႐ွင္​၏ရင္​ထဲ ရ​ုတ္​တရက္​
ဆိုသလိုပင္​ စိုးရိမ္​ပူပန္​မႈတို႔လံုးႀကီးဆင္​့သြားမိ​ေပသည္​ ။

" အိပ္မတ္ဆိုး​ေတြမတ္​ေ​​​နတာလားByun "

​ေမး​ေန​ေသာသူ႔အ​ေမးအားျပန္​မ​ေျဖ ။
သူ႔လက္​​ေမာင္​းကိုသာအားကိုးတႀကီးဆုပ္​ကိုင္​ထားၿပီး​ေၾကာက္​မႈတို႔
မကင္​း​ေပ်ာက္​​ေသးသည္​့ၾကင္​ယာ​ေတာ္​​၏နဖူးျပင္​တစ္​ဝိုက္​တြင္
​သီးက်​ေန​ေသာ​ေခြၽးစက္​တို႔အား လက္​ကိုင္​ပဝါျဖင္​့အသာသုတ္​​ေပးေန​ေသာအ႐ွင္​ ။

|| ၾကင္​ယာ​ေတာ္​ေျ​ဗာင္​ ||Where stories live. Discover now