25. Bölüm

2.2K 141 15

( Mrb, işte yeni bölüm, farkındayım biraz kısa oldu hepinizden özür dilerim. Ama OYLAMAYI VE YORUM YAPMAYI unutmazsanız çok sevinirim. Keyifli okumalar:))

Carter Hummer'ı durdurunca anlamamış gibi ona baktım

"Neden durduk?"

O da anlamamış gibi bana baktı ve anahtarı tekrar çevirip gaza bastı. Ama arabada tık yok.

Yüzünde ve gözlerinde katıksız endişe vardı, ki buraya gelipde endişelenmeyen biri ancak deli veya kör olabilirdi. İblislerin bile ödünü koparacak türden bir yerdi. Tamam, belki biraz abartmış olabilirim ama korktuğumu belli etmemek için şekilden şekile giriyordum şuan.

"Sanırım motor arzalandı." dedi sonunda. "İnip bir bakayım."

Kapısını açıp dışarı çıktığında arabada tek kalamayacak kadar ödlektim ve Carter'ın bu boktan yerde savunmasız bir şekilde dışarı çıkmasına izin vermeyecek kadar da cesur...

Bende kapımı açıp aşağı indiğimde Carter ve çatık kaşlarıyla karşılaşmam bir oldu.

"Ne yaptığını sanıyorsun, sen?"

"Sence seni burada savunmasız bırakır mıyım!?"

Gözlerini devirdi ama benimde onunla birlikte aşağı inmemden mutlu olduğunu biliyordum. Gözlerinin açık mavi irislerinin hafifçe laciverte dönüşmesi bunu ifşa ediyordu.

"İyi..."

Arabanın ön tarafını kaldırdığında- o kısma ne dendiğini bilmiyorum, ve umrumda da değil- burnumu yakan benzin kokusuyla sırıttım. Evet, benzin kokusunu severim, sanırım tuhaf huylarımdan biri. Carter arabanın motorunu incelerken gözlerimle etrafı tarayıp Glock'umu, anlık bir tehlikeye karşı çıkarıp, hazır ettim. Kurt ulumaları ve aynı korku filimlerinde olduğu gibi etrafımızı çevreleyen sis dışında bir tehlike yoktu, sanırım... Carter'ın arkasında ileri geri volta atmaya başladım. Hiç değilse biraz kaslarımı çalıştırmış olurdum. Bir anda aklıma gelen bir şeyi sormaktan kendimi alı koyamayınca, ölüm sessizliğini bozdum.

"Carter..."

Arabadan başını kaldırmadan cevap verdi.

"Evet?"

"Şey...hayaletlere inanırmısın?"

"Hayır....ya sen?"

"ımm...aslında pek değil ama..."

Kıkırdadı ve "Ama burada hayalet varmış gibi hissediyorsun." diye tamamladı.

"Bunu komik mi buluyorsun?!Önümüze gözleri olmayan ve havada süzülen şeytani birşey çıkınca da böyle gülersin eminim!"

Sanki gülme isteğini bastırmakta zorlanıyormuş gibi bir eliyle ağzını kapatmış diğerini de teslim olur gibi yukarı kaldırmıştı.

"Tamam, tamam.Gülmüyorum."

Gözlerimi devirince yaklaştı ve yanağıma bir öpücük bırakıp geri arabaya döndü, bende etrafı gözetlemeye...

Carter bir kaç kez arabanın motorunu kurcaladıktan sonra ön taputu geri kapatıp bana döndü.

"Motorda hiçbir sorun yok ve yeterli benzinimiz de var..."

"Peki neden çalışmıyor bu şey?"

Melezin GölgesiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!