Trap Marriage ( Completed)

Chapter 28

Baekhyun's  pov

"..........Magkaaminan nga tayo Chanyeol... Mahal mo pa ba si Nana????" Natatakot ako sa isasagot sa akin ng asawa ko sa tanong na ito. Pero di ako mapalagay sa twing nakikita ko silang magkasama. Gusto ko man paniwalaan na mahal nya ako pero ang hirap lalo na kung sa kwentong ito ako ang third party. Yung alam mong si Nana naman talaga yung laman ng puso nya.
Huminga muna sya ng malalim at tumingin sa mga mata ko

"Oo...." At sa dalawang letrang yun gumuho ang mundo ko.

"Walang hiya ka!!!!"pinagsusuntok ko sya sa dibdib at sinampal ng malakas, pilit nya akong niyayakap pero pumipiglas ako.

"I'm sorry...."

"Sorry??? Yun lang yung sasabihin mo? Alam mo ba kung gaano kasakit yung nararamdaman ko??? Tapos sasabihin mo SORRY!!! TANG INA!!!!" Lalapit sya ulit sa akin pero umatras ako at nagpunta sa closet. Kinuha ko yung maleta at inilagay yung mga gamit ko.

"babe don't do this... Di mo namang kailangang umalis.." Pilit nya akong pinipigilan na magimpake pero buo na pasya ko na umalis sa bahay nayun.

"Hindi ako martir Chanyeol... Alam mo bang kung gaano ako nasasaktan ngayon??... Sobra sobra  dahil mahal na mahal kita. Alam ko naman sa simula isa tong malaking pagkakamali pero tang ina Chanyeol pinaramdam at pinaniwala mo ako na mahal na mahal mo din ako.  Ako naman si tanga naniwala....Pero lahat pala yun isang malaking kasungalingan. Dahil ang totoo si Nana pa din ang laman ng puso mo.  "  at dinuro duro ko  ung dibdib nya.
"Ang tanga ko na naniwala sayo. Minahal kita higit sa buhay ko pero anong ginawa mo??? Sinaktan mo lang ako.. Isa palang malaking kasungalingan yung mga haplos at yakap mo sa akin. Wala nang patutunguhan itong relasyon na to. Mag hiwalay na tayo." Pero lumapit sya sa  akin  at niyakap ako. Pero pilit akong pumipiglas.

"Baekhyun... Chanyeol anak anu bang nanyayari sa inyo? Nagaaway ba kayo?? Buksan nyo tong pinto."  Naririnig naming kumakatok si mama. Palabas na ako ng kwarto pero pinigilan ako ni Chanyeol.

"Stay here...."

"There's  no reason to stay here.." At patakbong lumabas ng kwarto. Paglabas ko nakita ko si mama pati si manang na nagaalala sa amin.

"Anak anung nanyari? Bakit kayo nag sisigawan? " pero di ko sila pinansin at tumakbo palabas ng bahay. Tinatawag ako ni mama pero di ko sya pinapansin. Hanggang sa may narinig akong isang sasakyan na mabilis mag paharurot at patungo iyon sa akin. Hindi ako makagalaw hanggang sa palapit na ito sa akin at napapikit na lang ako.

"Baekhyun!!!!!!!!!"

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Kitang kita ko kung paano tumalsik si mama. Itinulak nya ako at sya ang nahagip ng sasakyan. At yung sasakyan na nakabunggo kay mama ay humarurot ng mabilis. Wala itong plaka. Kaya di malalaman kung kanino yung sasakyan.
Dali dali akong lumapit kay mama na punong puno ng dugo.

"Tulong!!!!!" Sigaw ko...

"Baekhyun.... Mama...." Tawag sa amin ni Chanyeol.

"Chanyeol tumawag ka ng ambulansya... Please... Mama please hold on." Agad naman tuwag sya ng ambulansya.

"Mama wag mo akong iwan please... Wag..." Iyak lang ako ng iyak hanggang sa may nararamdaman akong likido na dumadaloy sa binti ko. Pagtingin ko may dugo sa binti ko.