Ze verbleven een week in het hotel, zoals beloofd. Ze zwommen heel veel in de goddelijke baden die het hotel bezat en kletsten over allemaal onnozele dingen die niets met MiGri, MaOmega's of wat dan ook te maken hadden. Ze hadden momenten waarop ze helemaal niet nadachten over het geheim en er waren momenten dat ze naar het water in het binnenzwembad keken en zich niet verroerden, omdat de angst hun tot diep in hun hart versteende.

Op de zevende en laatste dag werd Jason wakker van een luide piep, die hem ongelooflijk irriteerde. Hij opende zijn slaperige ogen en keek naar het nachtkastje waar het geluid vandaan kwam. Zijn telefoon en die van Olivier en William maakte het geluid dat aangaf dat ze een sms'je hadden gekregen. Hij kon dat ding wel uit het raam gooien.

Ga naar Gukkismeengihir, Londen voor informatie.

De drie jongens keken elkaar aan en stormden naar hun kleren, die overal in de kamer verspreid waren. Ze kleedden zich aan en renden naar de kamer van de meisjes, die allemaal aan het slapen waren.

'Huh? Wattiseh?' zei Jessy toen ze de deur opende en in haar ogen wreef.

'Hebben jullie het sms'je niet gekregen?' vroeg Olivier, zijn stem veel te hard door zijn enthousiasme.

'Nee,' zei Jessy meteen wakker. Ze klapte twee keer in haar handen en ze hoorden gekreun van Kat en Cecille, die moeizaam wakker werden.

'Wakker worden,' zei Jason, die langs Jessy naar binnen ging. 'We gaan weer rijden!'

Migri {deel 1}Lees dit verhaal GRATIS!