Twee uur later reden ze langs de MacDonalds. Om hun overwinning te vieren en omdat ze honger hadden, reden ze langs de MacDrive, die - tot Cecille's verbazing - tamelijk leeg was.

'Hallo? Mag ik uw bestelling?' zei een krakende stem uit de veel te oude intercom.

'Zes cola, zes bakken friet groot, twee milkshakes vanille, een chocolade, allemaal middel, vijf kippenvleugeltjes, een hamburger, een cheeseburger en een kindermenu?' dreunde Cecille overwelmend op.

'Wow, heeft u een dierentuin om te voeren?' zei de vrouw, nadat ze een ongemakkelijke stilte had laten vallen. Die had zo lang geduurd dat Cecille zich afvroeg of de vrouw hen gewoon achter gelaten had.

'Soort van.' Cecille giechelde en keek om naar de zes vreemde mensen, die allemaal aandachtig aan het luisteren waren, of hun bestelling wel was opgenomen.

Ze waren allemaal anders, maar dat maakte hen samen een. Het was niet dat ze elkaar allemaal aardig vonden - nee dat zeker niet -, maar ze waren door noodzaak bij elkaar gedumpt. Die noodzaak maakte ervan dat ze nog geen ruzie hadden. Het maakte ervan dat ze een eenheid waren. Zo'n gevoel van verbondenheid had Cecille nog nooit gevoeld.

En dat vond ze prima.

Eindelijk had de zes een geweldige dag, voor de eerste keer - voor Cecille's gevoel - in tijden. Ze hadden geen zorgen, ze aten, reden door het land en besloten uiteindelijk dat ze morgen langs het adres zouden gaan, vandaag was een dag van fun en die lieten ze zich niet afpakken, ook al was het misschien onbeleefd om de vrouw te laten wachten.

Hun MacDonalds bestelling was al snel op en toen het middag was, waren ze al moe. Ze besloten langs een strand te gaan, ook al vroor het vijf graden onder nul. Na twee uur waren ze wel klaar en Cecille smeekte hen om langs een lokaal stadje te gaan. Dus gingen ze. Jessy sleepte Cecille mee naar de Primark, die daar ondanks haar verafschuwing voor goedkope kleren, met drie grote papieren zakken eruit. Evenals Jessy, die blijkbaar erg blij was met een shop maatje.

Ze kochten ook voor Kat en de jongens nieuwe kleren en pyjama's - dit keer wel op maat. Door het goedkope gedoe, wisten ze zeker dat ze niet teveel geld uitgaven en omdat het stadje zo ver van de bewoonde wereld lag, herkende niemand hen echt. Kortom, het was perfect. Kat en Jason waren naar wapens aan het kijken en Olivier en William zaten in de Playstore, dat hadden ze gezegd. Cecille en Jessy hadden het over gezellige dingen, maar op een gegeven moment kwamen ze aan bij de anderen. Roddelen was nou niet echt een van Jessy's beste kwaliteiten, dus het gesprek was niet zo vurig als Cecille die had gehad met Ruby, maar dat maakte niets uit. Ze kwamen er uiteindelijk uit dat ze Kat en Jason shippen.

Ze hadden afgesproken om zes uur bij een bepaald restaurantje te zitten - Jessy had die gevonden. Meneer Topper was tamelijk rijk geweest en Cecille was dat ook. Ze betaalde de kleren van Jessy en haarzelf. Jessy stribbelde eerst tegen, maar gaf toen toe. Bovendien was ze zelf niet zo rijk, dus alle beetjes zouden haar familie helpen.

Het was tien voor zes en Cecille en Jessy liepen naar het restaurant, waar de anderen al zaten.

Ze bestelden wat te drinken en smeerden een van de stukjes stokbrood - die de anderen al besteld hadden - met kruidenkaas. Gezellig praatten ze verder, over onbenullige dingen, die op het moment niet zo veel uitmaakten, zoals Ruby die elke keer jongens aan de haak sloeg, die arme Jake, die niet door Cecille leuk werd gevonden en blunders die hun vrienden ooit hadden gemaakt bij mensen die hoger op de lat stonden.

'Op de overwinning!' zei Olivier vrolijk, toen hun drankjes gearriveerd waren.

'Nee,' zei Cecille en toen kwam iets wat ze allemaal niet van haar verwacht hadden. 'Op de vriendschap.'

Jason glimlachte naar haar. 'Vriendschap.'

Het geluid van hun gelach en hun glazen was prachtig. Ze aten pizza en pasta en hadden nog tot laat in de avond plezier. Het leek wel eeuwen geleden dat Cecille Jason "emo" had genoemd, ook al waren ze pas drie dagen aan het vluchten. Marokkaan, emo, fietsenmeisje, Primark freak, hoofd van de scholieren bijeenkomst en de Queen Bee zaten aan de tafel en lachten, aten en dronken alsof het oude vrienden waren.

Natuurlijk was dat geen toeval.

Migri {deel 1}Lees dit verhaal GRATIS!