Woede

1K 75 5

Veel Plezier met het nieuwe hoofdstuk :)

~enjoy~

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Ik zag dat hij kwader werd. Hij zegt een rare spreuk en richt zijn beide handen op mij. Ik zie dat er bliksemschichten op me afkomen. Van de paniek weet ik niet wat ik moet doen. Vlug kruis ik mijn armen en wacht af tot ik de pijn voel. Huh moest ik niet al geraakt zijn door de bliksem? Nu zie ik het. Er zit een krachtveld om me heen. Dat is ook handig om te weten zeg ik in mijn gedachten met een glimlach. Ik kijk terug naar de tovenaar en zie dat hij op me af vliegt. Vlug vlieg ik weg. Opeens voel ik een pijnlijke steek in me rug en val gelijk op de grond en dan word alles zwart. Al snel word ik weer wakker. Ik zie dat ik vastgebonden zit aan een paal, maar ik zie dat de tovenaars hun handen nog vol hebben met de meiden. Hopelijk kunnen ze het halen. Ik probeer me los te maken, Maar het lukt niet. Ik denk dat het magisch touw is.  Misschien geraak ik los met 1 van mijn krachten. Ik doe mijn ogen dicht en concentreer me. Ik voel dat ik het warm krijg, zelfs te warm. Bah het ruikt hier naar rook. Wacht rook! Vlug open ik mijn ogen en zie dat het touw rond mijn polsen half aan het afbranden is. Vlug ruk ik mijn handen van de paal. Wow ik kan gewoon dingen verbranden. oh Selina concentreer je, je moet de meiden helpen zeg ik in mezelf.  Ik kijk naar de meiden die aan het vechten zijn. Ik zie dat ze het moeilijk hebben. Vlug vlieg ik naar de meiden. Ik zie dat de tovenaar met zijn rood haar geërgerd naar mij kijkt.

"Zo zo, ons feetje is weer kunnen ontsnappen." Zegt hij met een enorm geërgerde blik


Ik kijk met een droge blik naar hem. Ik schiet een lichtbal af, maar hij pakt het gewoon met zijn hand vast en vuurt het op mij af. De lichtbal gaat met een knal tegen mijn buik en weer vak ik op de grond. Nu pas word ik echt kwaad. Ik voel de magie door me stromen.

"Laat ons met rust." Schreeuw ik als een half bezetene.

Ik ben zo kwaad dat ik mezelf niet meer in de hand heb. Ik begin in het rond vuurballen en ik ballen af te schieten en de zee begint meer te golven tot dat het strand bijna helemaal overstroomd en de wind begint zeer hard te waaien en de grond begint ook nog eens te beven. Ik zie dat de tovenaars vang zijn geworden en weg zijn gevlogen. Wat een mietjes.
Ik zie in mijn ooghoek Rozelina op mij afkomen. Ondertussen ben ik al wat gekalmeerd en vlieg ik met mijn handen in een vuist, maar nog steeds is de zee wilt en beeft de grond nog wat en waait het ook een beetje. Ik voel dat Rozelina mijn hand pakt en mij knuffelt. Al snel ben ik gekalmeerd en brengt Rozelina mij naar de grond. Daar barst ik in tranen uit.

"Gaat het een beetje?" zegt Megan met een trieste blik.

"Iikk had mezelf niet in de hand. Ik was echt bang." Zeg ik nog in shok.

"Je bent een zeer sterke fee. Je zal je krachten onder controle moeten krijgen." zie Rozelina.

"Je moet rusten. Kom we gaan naar huis." zegt Lief met een medelijdende blik. Megan en lief helpen me lopen omdat ik verzwakt ben van het gevecht. Ondertussen is iedereen weer normaal ik bedoel daarmee ze zijn gewoon weer mens zonder vleugels en al die dingen. Het verwondert mij dat niemand ons gevecht heeft gehoord en gezien.

Toen we bij het huis waren droegen ze mijn naar binnen en leggen ze mij op mijn bed.

Ik ben zo uitgeput dat ik bijna geen kracht meer heb om mijn ogen open te houd. Al snel viel ik in een diepe slaap...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sorry dat dit geen zo'n lang hoofdstuk is.

 

The Missing Fairy  Lees dit verhaal GRATIS!