chapter 3⃣ 5⃣

447 20 0

samie'POV...

"pwedeng paki-explain bakit ganun alam kung ayos naman tayo diba pero bat biglang naging ganoon?"-tanong nya

"sorry"-nasabi ko na pang at tumingin sa malayo

"hindi yan ang sagot na gusto ko!"

"hindi ko din alam kung bakit ganun na lang bigla"-sabi ko at tinitigan ko sya sa mata

"imposible"-parang meron pang ibang bagay syang iniisip ng isagot nya saakin yun

"pwede bang wag na natin pagusapan to"-sabi ko aalis na sana ako ng marinig ko ang mga katagang yun

"mahal kita alam mo yun tapos sasabihin mo saakin na wag nanatin pagusapan to damdamin ko ang pinaguusapan natin dito sabagay sanay ka naman palang saktan ako"

"di mo alam mga sinasabi mo"-at tuluyan na nga akong umalis


"di ko alam na may lakas parin pala talagang kalabanin ako tss"-pagtataray sa akin ni jamme

"what are you talking about?"-tinitigan ko sya at mukang galing sya sa buffet dahil may dala syang pagkain

"tss dont be so dumb alam ko na sumali ka lang naman sa model week as if namang makakasali ka sa top 3"-sabi nya at umalis na sya

wala naman akong pake kung makapasok ako o hindi eh pumasok ng naman ako sa pagmomodel na yan para sa deal namin ni papa

at nag tuloy nga ang araw nayun na parang tumagal ng isang taon dahil sa mga nangyare

natapos ang party ng 8 pm nag si uwi na yung iba habang sila tyrence ay nandito padin kasama sila Ashley

"kuya matutulog na ako ahh" paalam ko sakanya ng makita ko syang nakaupo sa sofa at mukang pagod na din at lasing

"she's here nakita ko sya" bigla nyang sabi

"huh sino?"-tanong ko

pero di na sya sumagot kaya tinignan ko at tulog na pala sya papunta na ako ng hagdan sana para umakyat ng makita ko si ysa at tyrence na naghahalikan ewan pero nasaktan ako dun hinihintay ko sanang itulak ni tyrence si ysabell pero di nya ginawa pinagpatuloy lang nila ang pag hahalikan

tss wag mong sabihing magmamake out sila jan sa terrace tss

"are sure you want to do it samie"tanong ni tyrence

"yes" sagot ni ysabell na kinagulat ko akala ba ni tyrence ako yun tss satingin nya papayag ako ng ganun lang

nagulat ako sa mga sumunod na ginawa nya dahan dahan nyang binababa ang kamay nya sa bewang ni ysa at dahan dahan nya rin nyang pinasok ang kamay nya sa damit ni ysa

ewan pero di nako makagalaw sa kinatatayohan ko at parang dinudurog ng unti unti ang puso ko

gusto ko silang patigilin pero ayaw bumuka ng bibig ko gusto kung sumigaw pero diko kaya ng hihina ako dahil sa mga nakikita ko bakit ganito ang nararamdaman ko?

nang nakita kung tatanggalin na ni tyrence ang lock ng bra ni ysa ay bigla syang lumingon sa kaliwa nya at parang narealize nya na nasa terrace sila tapos nilibot nya pa ang tingin nya parang chinecheck kung may tao at nagulat sya ng matapat ang mata nya sa kinakatayohan ko parang pinagaaralan nya ang muka ng matang namataan nya ng marealize nyang ako yun ayy biglang bumitaw ang kamay nya kay ysa at gulat na nakatingin saakin

"samie?"

"yes tyrence?"-sagot ni ysa kaya tumingin sya rito at na realize na si ysa ang kasama nya at hindi ako

"shittt!"-sigaw nya at agad lumapit saakin ako naman ehh hindi alam ang gagawin

ewan may sarili atang utak mga paa ko at tumakbo ng kusa pataas papuntang kwarto ko

at parang may sariling utak ang katawan ko dahil nilock nito ang pinto at biglang umiyak parang sinasabi ng puso ko na masakit pero ang sinasabi naman ng utak ko na wala naman akong karapatan

pero ewan baliw na ata ang buong pagkatao dahil nasasaktan ako ng di ko alam ang dahilan
nasasaktan ako na dapat ay di naman nasasaktan ako ng dahil sakanilang kagagawan

"samie let me explain!!!... samie please!"-sigaw ni tyrence at tinatry na buksan ang pinto

" samie please!"-

"ser wala po dyan si maam samie nakita ko po sya kaninang lumabas"-rinig kung sabi ni yaya belen

mukang di nya ko nakitang pumasok kanina sa kwarto ko

salamat.

"ganun po ba?,pero nakita ko pong paakyat sya dito ngayon ngayon lang"-sabi nya

tuloy tuloy lang ako sa pag iyak kahit alam kung wala namang magagawa ang pag iyak ko

kailangan ba talaga pagnasaksaktan ang isang tao ehh umiyak di ba pwedeng tumawa na lang rin para di masakit kasi kada iiyak ako parang sinasaksak ang puso ko ng paulit ulit na para bang ano mang oras mabibiyak na sa sobrang sakit

"alam ko nasa loob ka"

pero di padin ako sumagot

"ano man yung nakita mo kanina di ko yun sinadya alam mo kung gaano kita kamahal na kahit tukso na lalabanan ko yung kanina lang talaga ang hindi dahil akala ko eh ikaw yun"

wala padin akong kibo at tinakpan ang bibig ko natatakot ako na marinig nya ako

"mahal kita sa diko malaman na dahilan mahal kita at sana kung umiiyak ka dahil nasaktan kita sana mapatawad moko at sana tumigil kana kakaiyak"

pero para atang lalo akong naiiyak dahil sa sinabi nya ang sakit

"sana mapatawad ko din ang sarili ko kasi nasasaktan ako pag nakikita ko yang inosente mong mata na lumuluha di ko kaya yun di ko kayang nakikita kang ganyan"

"sorry" yun na lang ang huli kung narinig at wala na

tumayo ako sa pagkakasandal sa pinto at pumunta sa kama at dun dumapa at nilabas lahat ng iyak ko ang dami kung tanong sa isip ko

bakit ng yayari lahat ng ito?

bakit kailangan maging ganito?

ang daming nangyare ngayong araw na ito parang di ko pa kayang harapin ang bukas parang ang hirap pang intindihin lahat wala parin pumapasok sa utak ko na nanyare ngayong araw pagod na ang puso at utak ko pwede bang magpahinga ako kahit isang araw lang?

pwede bang tumigil muna ang oras at ipaintindi nyo muna saakin lahat ng nangyare?




******************************

guys sorry in late update

don't forget to
VOTE

AND

COMMENT

THANK YOU 😍😍.

behind my NERDY look im a PRETTY WOMANWhere stories live. Discover now