Chapter 22: Breaking News

1.4K 40 1

A/N:

Target ko tong matapos ng mid August na para mafocus ko na ang iba kong stories pero don't worry hinding-hindi ko kayo bibitinin (di lang ako sure) hahaha hokie? here's the chappy wheeeee

(Ave POV)

Ilang araw rin ang lumipas na wala pa rin silang balita kay Emerson at talagang nag aalala na siya kung saan na ito napunta. Matagal na niya  itong kaibigan at alam niya ng ito ang klase ng tao hindi basta-basta nawawala pagkatapos ng isang pag atake. Pero iba noon at ngayon at sa ngayon ang kailangan muna niyang gawin ay ang magtiwala sa kaibigan.

Kasalukuyan niyang kasama si Rina sa loob ng kwarto at mapahanggang ngayon ay hindi pa rin niya ito magawang iwan para kasi hindi pa rin niya maiwasan na mag alala lalo na sa kaligtasan nito kahit na nasa loob pa ito ng palasyo. Ang katwiran ng isip niya kung nagawa ng kalaban nilang makapasok roon ay malamang na maulit na naman iyon.

Ang kaso nga lang mismong si Rina na ang pumipigil sa kanya na maging paranoid pero hindi pa rin niya magawang kumalma. Para kasi talagang may masamang mangyayari at hindi niya maiwasan na mas lalong maging maingat.

"Ave! Ano ba yang iniisip mo at para kang nag lalakad sa kalawakan?"

Tanong sa kanya ng asawa habang naglalakad sa hardin ng palasyo. Ngumiti siya rito saka dinamba  ng yakap buti na lang at mabilis nitong naagapan ang sarili at hindi sila natumba. "Sabi ko na nga ba at mahal na mahal mo ko ehhh."

"Ano namang konek 'non? Eh tinatanong lang naman kita kung ano ang iniisiip ko kahit kailan talaga para kang ewan." Anito pero hindi naman nito tinanggal ang pagkakayakap sa niya.

"Bakit ba ayaw mong aminin na mahal mo lang talaga ako?" Tukso niya.

"Para ka pa ring bata."

Napangisi siya saka binulungan ito. "Bakit mas gusto mo ba akong magasal matanda." He can't help but to feel satisfied as he notice her visibly shiver.

Pero mabilis naman itong nakabawi sa kanya at malakas siyang sinikmura.

"Wala ka pa ring kupas." Aniya saka sinapo ang sikmura.

"Umayos ka nga." Saka naman ito nagmartsa paalis.

Agad na nabura ang ngisi sa kanyang mukha nang tuluyan na itong nawala sa paningin niya.

"Rhyce what is it?" tanong niya.

"Viscount Emerson had arrived with some injuries and a valuable news according to him."  he said after bowing his head.

Hindi niya maiwasang mag-alala para sa kaibigan bago mabilis na tinunton ang palasyo. Nasa ikalawang palapag na siya nang marinig niya ang malalakas na sigaw mula sa osa sa mga kwarto.

In a blink of an eye he was already in the room an opened it only to see his friend in a bloody state.

"Damn it! Let me go! I need to talk to the Prince!" he shouted as he tried to pry off the hands if the palace doctor's that were pinning him to the bed.

"Shut up Emerson! Don't move or I'll tie you down to bed! I need to see those wounds!" galit na wika ni Dr. Rey na noon lang niya nakita at masama na talaga ang tingin sa kaibigan.

"I need to see the Prince!"

Dr. Rey just give a frustrated growl before noticing him at last. "Good your here, knock some senses out of your friend before I do." he said bago sinenyasan ang mga kasama na umalis.

"Emerson what the hell happened to you?"

"I found them! I know where those fucking Hybrids went." he went still yet he chooses to know about his friend.

"Okay, We'll deal with that later but I need to know what happened to you?" aniya saka lumapit dito at umupo sa tabi. Kaibigan niya ito at mas gusto niyang malaman kung ano ang nangyari dito.

"After there attack to your wedding I secretly followed them and eventually I found there hideout. Minanmanan ko muna sila ng ilang araw but someone notice me so one thing led to another but I manage to kill my enemy at kailangan na nating kumilos bago pa nila mapansin."

As he tried to.process everything it only sum up in one conclusion they need to get there fast. Napabuntong-hininga na lang siya. "Okay I'll gather some of the guards then we'll go there." tgen he looks at him. "Kaya mo na ba?"

Mabilis na tumango ito at saka tumayo. "I'm a freaking vampire Ave, I'm almost healed." tumango siya at mabilis na nag-utos gamit ang isip upang tawagin ang mga makakasamang kawal. He really wish this will end everything.

~Miniscene~

Jeff: *nakapangalumbaba* Ano na naman kaya naisipan ni Ms. Author at nsiipang mag-miniscene?

me:Pakielam niyo ba? eh sa ako ung Author ehh..

Marlon:Istorbo ka sa tulog ko.

me: pasalamat na lang kayo at nag karoon din kayo ng scene.

Kulugos: ahhhh... *wave wave* Hi readers! Keep supporting My Midnight Kiss

me: yan mg promote kayo!

Kulugos: *Walk out*

me: Mga impakto layasan ba ako? May araw din kayo sa'kin!!!

~end~

Teheee

okay etoooo na! nakapg update din kahit uber busy hihi... sorry tlga wala pa rin kaming net aishuuu >_<

Miss_redangel

My Midnight Kiss (MBIAV 2)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!