13•Kabin

615 31 2


Multimedya:Devrim Cantekin

Keyifli Okumalar...

-

"Kına geceni havuz kenarında yapmayı düşünüyoruz." dedi annem düğün davetiyelerine isimleri tek tek yazarken.

Düğüne tam bir hafta kalmıştı ve ben oldukça gergindim.  Devrimle en son ki kavgamızdan sonra bir daha ne görüşmüş ne de konuşmuştuk. Hiç karşılaşmamamız çok şaşırtıcıydı. Sonuç da aynı sitede oturuyorduk ve ben sürekli kızlarla havuza iniyordum.

Kendimle sürekli kavga etsem de gerçekten Devrimi çok özlemiştim. Onun kokusunda kaybolmayı, yanımda ki varlığını, gözlerinde ki ateşi, her şeyini çok çok özlemiştim ve bu içimde ki özlem duygusu her gün mutsuz ve agresif uyanmama sebep oluyordu.

Ablam heyecanla "Bekarlığa veda partisi yapmak ister misin?" dediğinde hızla kafamı iki yana salladım. "Hadi ama Asel. Gerçekten çok eğlenceli olabilir."

"Bekarlığa veda partisini erkekler yapar sanıyordum." dedi teyzem.

"Saçmalama teyze. Artık kadınlarda bekarlığa veda yapıyor." dedi. "Sadece genç kızlar. Kendi aralarında."

"Tüh, o zaman sen aramıza katılamayacaksın." dedi Beren.

Ablam, Berenin kafasına pet şişeyi fırlattı. Beren son anda kafasını eğince pet şişe teyzeme geldi. "Ne yapıyorsun kızım sen?" diye bağırdı teyzem.

"Ay teyzem." diyerek ayağa kalktı ablam ve hızlı adımlarla teyzemin yanına gitti. "Çok özür dilerim. Ben o şişeyi Berene atıcaktım."

"Gerçekleri söylediğim için kafama pet şişe yemeyi hak ediyor muyum ben?"

Annem uzanarak Berenin saçını okşadı. "Hak etmiyorsun çocuğum."

"Beren seninle sonra görüşeceğiz." dedi ablam dişlerinin arasından.

Beren ile ablam çocukluğumuzdan beri birbirleriyle çok atışırlardı. Beren ablama bulaşmayı çok severdi. Ablam da asla ona bulaşılmasını sevmezdi.

"Kadriye ile Ersanı aynı masaya oturtalım mı?" dedi teyzem eline davetiyelerden birini alırken.

"Onlar geçen yaz boşandılar ya kız." dedi annem. "Bu nedenle onları ayrı masalara oturtmak şart."

"Ben üstümü değiştirip koşuya çıkacağım." dedim ve mutfak kapısından eve girdim.

Annem arkamdan söylenmeye başladı. "Kız akşam akşam ne koşusu?"

"Ben kime diyorum Asel?"

"Benim düğünüm mü bu?"

Ardı ardına bir sürü şey söylüyordu ama ben onu dinlemeden umursamaz bir ifadeyle odamın yolunu tutmuştum.

"Asel?" Anneannemin bana seslenmesiyle olduğum yerde durdum. "Efendim anneanne?"

"Gel, yanıma."

Anneannemin odasına yavaş adımlarla yürüdüm. Odaya girdiğimde yatakta uzandığını gördüm. Yatağa doğru ilerleyerek yanına oturdum.

"Bu düğün işlerinden sıkıldın mı güzel kızım?"

Gülümsedim. "Birazcık." dedim. "Evlenmek cidden çok zormuş."

"Damadım ne yapıyor?" yüzünde ki gülümseme kalbimi yerinden oynattı. Ah be anneannem...sen mutluysan, gerisi önemli değil.

"Benim gibi düğün işleriyle uğraşıyor anneannem." yani sanırım.

OLANAKSIZ  #wattys2019Read this story for FREE!