Gered

1.5K 104 4

Hier is het volgende hoofdstuk.:)

Ik denk dat ik deze week en volgende week geen nieuw hoofdstuk zal kunnen plaatsen want ik ga namelijk op reis :) Als ik daar wifi zal hebben zit er een grote kans in dat er nog een nieuw hoofdstuk op zal komen.

Veel leesplezier ;)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Ik open lichtjes mijn ogen. Mijn ogen prikken, als ik er wil in wrijven voel ik dat mijn handen vastgebonden zijn. Ik voel dat ik op mij zij op de koude grond lig. Waar ben ik? Vraag ik mij af.Ik weet nog goed wat er gebeurd is. Dat de tovenaar met zwart halflang haar mij hardhandig vastpakte en een papiertje tegen mijn neus duwde. Daarna werd alles zwart. Ik hoop zo dat Rozelina en de andere meiden mij komen redden. Ik wil echt mijn krachten niet kwijt!
Ik kijk wat rond mij om zo te kunnen achterhalen waar ik ben. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes, ik zie dat het is een kleine kamer is met 1 deur in het midden. Ik kan het niet goed zien want er is niet zoveel licht in de kamer. Ik schrik op van een geluid, ik kijk naar de deur. Er staat iemand in de deuropening. Hij heeft halflang donker rood haar en rode ogen. Ik denk dat hij de leider van de tovenaars is.
Hij komt met een grijns naar me toe gelopen. Zonder iets te zeggen pakt hij mij vast en sleurt mij naar de gang. Ik probeer tegen te stribbelen maar tevergeefs. We lopen door een grijze gang tot we voor een deur stoppen. Hij doet de deur open en sleurt me naar binnen. Hij duwt mij tegen de muur en boeit mij met ketens vast. Hij loop weg zonder iets te zeggen. Ik wil ontsnappen, maar ik besef al snel dat ik aan de muur vastplak er is magie gebruikt. Nu geraak ik er zeker niet meer uit.

~BOOOOMMM~

Ik hoor een enorme knal uit de hang komen, "wat was dat," fluister ik zacht.
Het zijn misschien de meiden die me komen redden. Ik hoor ze praten.
Ik hoor dat iemand zegt dat ze mij moeten terug geven.
Er wordt kwaad op de vraag geantwoord."nooit."
Opeens hoor ik allemaal knallen. Ik denk dat ze aan het vechten zijn.
Ik hoor dat iemand de deur open doet. Het is Mai dat meisje met haar blauwe haar. Ze ziet er echt prachtig uit in haar feeën transformatie. Ze heeft mooie grote vleugels die een beetje rood kleuren en half doorzichtig zijn en ze glinsteren. Ze draagt ook een rood topje met wat prachtige versiering en ook een rood rokje met een roze riem alles glinstert zo mooi.

"Oh Selina gelukkig je bent ongedeerd." Ze glimlacht en vliegt naar me toe.

"Ik kan hier niet weg, de muur is betoverd. Ik plak er aan vast."

Zeg ik met een bezorgde blik.

"Geen zorgen." ze kijk naar de muur. Ze richt haar beide handen naar de muur en zegt dan een spreuk. Er verschijnt een felle lichtstraal uit haar beide handen. De boeien springen los en ik voel dat ik niet meer plak.

"Dat je dat kan, zo geweldig en bedankt dat je mij komt redden."

"Graag gedaan. Kom we moeten er vlug van door."

Ze pakt mijn hand en we lopen naar de deur. Daar zie ik de andere meiden nog vechten met nu wel alle tovenaars.

"Kom we nemen die weg." Mai wijst de andere kant op.

Ik volg haar. We lopen zo snel mogelijk, maar ik denk dat ze het voor mij doet dat ze niet vliegt aangezien ik niet kan vliegen. Aan het einde van de gang zie ik licht. Als we op een trap lopen komen we in een bos terecht vlug lopen we nog een eindje verder tot Mai stopt.

"Komt het wel goed met de andere?" vraag ik bezorgt.

"Ja. We hebben ze al eens eerder verslagen dus zal het wel weer lukken. Wij geven niet zo snel op en we zijn Sterke feeën , We kunnen tegen een stootje."Zegt ze met een glimlach.

"Kijk daar zijn ze." En inderdaad in de verte zag ik ze. Ze stoppen met vliegen en ze landen zacht en traag voor ons.

"Gaat alles goed?" Vraagt Rozelina bezorgd.

"Ja alles gaat goed." Zeg ik met een kleine glimlach.

"Oké dan gaan we maar vlug naar huis. Selina wil je mee met ons, we zouden graag eens aan je krachten werken."

"Ja graag." zeg ik met een veel te grote glimlacht.

Alle meisjes transformeren weer naar gewone mensen.

"Dit is zo geweldig!"

We lopen door het bos en komen op het strand uit. Ik zie dat het nog een eindje stappen is voor we aan de bar van mijn vader komen. We lopen tot bij de bar en gaan dan de stad in. Als we in een straat lopen toont Megan waar hun huis staat. Ik kijk naar het huis en het is een echte villa, zo groot.

"wow zo'n groot huis dat jullie hebben."

"Het is speciaal voor onze missie dat we een groot huis hebben." zegt Megan. We gaan naar binnen. Ik kijk nieuwsgierig rond. Ze hebben een enorme hal. Dan lopen we door de woonkamer en gaan rechtstreeks naar buiten en daar zie ik ook nog een mooi zwembad. Ik kijk voor mij en zie dat ze een prachtig uitzicht op zee hebben.

The Missing Fairy  Lees dit verhaal GRATIS!