9 •Kokun

656 41 2

Selamlar

Nasılsınız? Mükemmel bir bölümle karşınızdayım.

Multimedya: Asel Akıner

Keyifli okumalar...

-

"Kendine geliyor." diye bir bağırış ilişti kulaklarıma. Burnuma o tanıdık koku sızıldı. Tüm bedenimi uyuşturan o güzel koku. Gözlerimi araladığımda Devrimle göz göze geldim. Güzel gözlerine bir süre bakakaldım.

"İyisin." dedi rahatlamış bir şekilde. Ona cevap vermedim. "Neden bu kadar çok ağladın? Neden bu kadar çok yıprandın Asel?" sesi giderek yükseliyordu.

"Devrim o daha yeni kendine geldi." dedi Beren. Devrim son kez gözlerime öfkeyle baktı ve geri çekilerek yatağımın yanındaki kanepeye oturdu.

Etrafıma bakındığımda odamda olduğumu anlamak kısa sürdü. En son nefes alamadığımı ve bayıldığımı hatırlıyordum.

Yatakta doğruldum. "Ne oldu bana?" dedim zayıf sesimle.

"Bir çeşit kriz geçirdin Asel." dedi ablam kapının girişinden.

Burçin,Beren, Devrim,ablam ve eniştem karşımda durmuş dikkatle beni inceliyorlardı. "Bana neden öyle bakıyorsunuz?" diye sordum.

Eniştem derin bir nefes aldı."En son ne zaman yemek yedin Asel?" dedi.

"Bi-bilmiyorum."

En son Devrimle kahvaltı yapmıştık. Ondan sonra mideme hiç bir şey girmemişti. Ben bitik düşmüştüm. Her konuda bitik düşmüştüm.

"Annem sana çorba hazırlıyor." dedi ablam. Tam ağzımı açacakken onun konuşmasıyla geri kapattım. "İtiraz yok Asel. Midene düzgün bir şeyler girmesi gerekiyor."

Kapı açıldı ve annem  içeriye girdi. Kızgın bakışları gözlerimle buluştu.

Üzgünce başımı ellerime doğru eğdim. "Sen sorumsuz genç bir bayansın Asel." diye azarlamaya başladı beni. Arkadaşlarımın yanında özellikle Devrimin yanında azarlamasına hiç gerek yoktu.

"Neden kendine bakmıyorsun? Çocuk musun sen? Yakında düğünün var senin." diye bağırdı. "Çok şımarıksın Asel. Çocukluğudan beri çok şımarıksın. Önüne tüm imkanları serdik fakat sen her zaman daha çok istedin."

Gözlerimden tekrardan yaşlar süzülmeye başladı. Ben şımarık değildim. Asla şımarık olmamıştım.

"Lütfen, onu üzüyorsun anne." dedi ablam.

Annem ablama döndü ve işaret parmağını ona doğru uzattı."Birisi ona oldukça sıkı bir ders vermeli. Bu nedenle sen karışma."

Sonra bana döndü. Tam konuşacakken odadan içeriye babam girdi. "Herkesin dışarıya çıkmasını istiyorum." dedi sakin bir sesle.

"Ama..." dedi annem fakat babam tekrardan araya girdi. "Çıkın dedim."

Herkes sessiz bir şekilde odadan çıktı. Devrim yumruklarını sıkıyordu. Çıkmadan önce son kez bana baktı ve kapıyı kapatarak oda odadan çıktı.

Yardım etmek istediğini görebiliyordum fakat babama veya anneme karşı gelemezdi. Bunu o da ben de biliyorduk.

Ki yardım etmesinide istemiyordum. Ona çok öfkeliydim. Ayrı zaman da da kırgındım. Babamla konuşmam bittikten sonra Devrimin yanına gidecek ve o kızdan uzak durmasını isteyecektim.

OLANAKSIZ  #wattys2019Read this story for FREE!