S2.15 Birthday [alay sayo]

Taltong buwan na rin ang nakalipas matapos yung huling concert namin, parang kailan lang sikat na sikat kami tapos ngayon ay sadyang lumilipas na ang lahat. Wala parin akong maalala sa nangyari nun, basta ang sabi lang nila ay nag collapse daw ako bago ko pa matapos ang solo ko. Naconfine ako at mga dalawang linggo din akong tulog, wala namang masabi ang doktor sa kalagayan ko kaya hinintay nalang nila akong magising.

Pagkatapos din nun, pinahinto muna ako sa pagkanta, pinahinga muna kung baga, pero ewan ko makakabalik pa ako, mas masaya kasing ganitong buhay, tahimik. Hindi na ako nakatira sa pad, dito na ako sa dating bahay namin para makaiwas sa maraming tao, pero bumubista pa rin naman ako sa barkada. Minsan sila yung dumadalaw dito, yung kapatid ko naman kasi nasa maynila nagpapagamot.

Kinuha ko yung shades ko tapos cap at wig, mamasyal kasi ako ng mag-isa at ayoko kong sabihin sa over protective kong kaibigan na si Eikon na laging lang namang nakabuntot sa akin.


*creep*

buti tulog

*creep*

*creep*

*creep*

Kahit hindi na kami sikat, may nakakakilala parin kaya kailangan kong magbalatkayo para siguradong safe.

dada dah da da

dada dah da da

dada dah da da

Ang tagal ko na rin hindi nakapunta dito sa mall, titingin lang ako at mamimili na rin siguro. May kaguluhan yata sa atrium, kaya sumilip lang ako sandali. At kaya naman pala may nag mall show.

Dumaan lang ako ng tyempong lumabas si Dave sa stage. Naghihiyawan ang mga tao at puso ko naman ay

tibok

tibok

tibok

gusto naring makisigaw.

Ttiningnan ko lang sya sa malayo, naiiyak pa rin ako dahil hanggang ngayon ay mahal ko pa rin siya. Tinaggal ko sandali ang shades ko para punasan ang aking mga luha, tapos umalis na rin baka may makapansin pa sa akin at lalo lang kasi akong nalulungkot pag nakikita ko sya.

Kumain nalang muna ako tapos aalis na sana nang may biglang humila sa akin at dinala ako sa roof top. Hindi ako makasigaw dahil tinakpan ang mata ko't bibig. Basta ang narinig ko lang ay maraming naghihiyawan sa paligid.


Hindi ko malipawanang ang nagyayari dahil pagdating sa roof top,at nang tanggalin ko ang piring, wala namang tao. Tahimik at ang nakikita ko lamang ay nag mga halaman. Nakakapagtaka dahil hindi naman ito nawawalan ng tao dito. Maya -maya ay dumating si...

O_O dave?!


Nagulat talaga ako, pero tahimik lang syang tumabi sa kin at nakayoko lang kaya hindi nalang rin ako umimik... .... ....

.

.

.

1hour

tahimik parin kami, magkatabi.

.

.

.

2hours

ganun pa rin.

.

.

S.2 My Moviestar Prince [for revision]Basahin ang storyang ito ng LIBRE!