[31] ♔ Past

1.5K 38 3

Hana's POV

Natapos kaming kumain kaagad dahil sabi niya may pupuntahan daw kami. Hinugasan ko muna yung mga plato di naman marami dahil dalawa lang naman kami.

“Saan tayo?” tanong ko. Kanina pa kami yata umaakyat sa bundok na ito eh. Ang sakit na ng paa ko.

“Malapit na tayo.” sabi nito. Itinuon ko nalang ang pansin ko sa paglalakad sa madamong bundok na ito. In short, kagubatan. Hayss

May dala lang akong pagkain. Baka magtagal kami. Sabi niya nakita niya ito noong pumunta sila dito sa kagubatan para ayusin yung pinagkukunan nila ng tubig. Pero parang naliligaw na yata kami.

Nasa likod niya lang ako. Natatakot ako baka may ahas or kahit anong wild animals.

Uumupo sana muna ako sa isang kahoy ng bigla itong nahulog. Di ko alam na bangin na pala ito. Kaya nahulog ako dito.

“Ahhhhhhhhhh! Hanneillllllllll! ” naramdaman kong nanghihina ako. Parang gusto kong ipikit yung mata ko. Tumingin ako sa kamay ko. May dugo ito kaya ipinikit ko nalang ang mata ko para di ko nalang mamalayan ang mangyari saakin. Sana pag-gising ko nasa bahay na ako.

Hanniel's POV

Paglingon ko dahil sa sigaw niya. Nahuhulog na siya.

“Hana!” bigla nalang ito nawala sa paningin ko. Hell! Anong gagawin ko?

I need to save her. Fvck me! I need to save that girl. Dahan-dahan akong bumababa sa mapanganid ng bangin na ito. Nawawala na kasi kami kanina pero di ko sinabi dahil I'm sure mag-aalala yon. Pero noong nakita ko siyang pagulong-gulong pababa. Shit! Nanghina ako. Bakit ko ba kasi naisip ng gawin namin to? Mag-gagabi na pero di ko pa siya nakita.

Pakiramdam ko nasa baba ng ako. Pero bakit di ko siya makita. Teka! Yung cellphone ko. Shit! Walang signal. Damn!

“Hana!” tawag ko. Pero walang sumasagot saakin. Saan na ba siya? Anong nangyari na kaya saakin?

“Hana! Where are you?” binuksan ko yung cellphone ko. Kailangan ko ng flashlight dahil madilim na. “Hana!” di ko na alam kong ano ang gagawin ko. Gabi na at di ko pa siya nakikita. Ang lawak nitong kagubatan.

Naglakad-lakad pa ako. Bigla akong may narinig na umiiyak. Kakaibang iyak. Kinilabutan ako. Medyo kinakabahan akong tinungo kung saan yung may umiiyak.

Shit! Hana!

“Hana?”

“Hanniel? Arghhhhh!”

“May mga sugat ka. Shit! Hana. Wag kang tumayo. At wag kanang umiyak. Shhhh. Di kita iiwan ha?” namumugto na ang kanyang mga mata. Siguro kanina pa siya iyak ng iyak.

“Hanniel... Natatakot ako.”

“Wag kang mag-alala di kita pababayaan.”

Kailangan na naming umuwi. Pero paano kami aakyat papunta sa taas? Kahit matutuluyan lang. Baka naman may bahay dito? Tumalikod ako sakanya at lumuhod.

“Dito ka na.” sabi ko at tinapik ang likod ko.

“Bakit?”

“Bubuhatin kita. Piggyback.”

“Okay.” naramdaman kong yinakap niya ako patalikod. Ang init niya. Shit.

Shit! Self calm down please.

Tumayo ako at naglakad na. Di ko alam kong saan kami pupunta ang alam ko lang kailangan namin ng matutulugan sa gabi na ito.

“Hanniel?”

Casanova's  WifeRead this story for FREE!