5•Hisler

703 30 0


Multimedya: Asel :)

İyi okumalar...

Bölüm şarkısı: Ali Atay - Eksik Bir Şey Mi Var?
-

"Tüm bu olanlar nasıl olur da bizim başımıza gelebilir?" diye kendi kendine mırıldanmaya başladı annem.

Bana verilen battaniyeye iyice gömüldüm.

Bu gece gerçekten herkes için hem mutlu, hem de zor bir geceydi.

Bu gece Devrimle dinlenmek için oturduğumuz ağacın kenarında uyuyakalmıştık. Uyandığımda ise başımda üstü başı dağılmış bir kızla karşılaşmıştık. Kızın gözlerinde ki o korkuyu yaşar gibi olmuştum.

Bu sitede bir ay önce genç bir kız kaybolmuş. Jandarmanın arama sonuçlarında kıza dair tek bir iz bile rastalanmamış. Kızın ailesi bu olayın bir cinayet olduğunu düşünsede bu gece tüm bu kaçırılma olayı bir sonuca varmıştı.

Devrimle kızı kurtarmıştık. Yani o kurtarmıştı. Kızı kucağında siteye kadar taşımıştı ve herkes ona kahraman övgüleri yağdırmıştı.

Şuan site karmakarışık bir hal içerisindeydi. Her yerde polis arabaları, kameramanlar vardı. Herkes olayı merak ediyor ve her şeyden habersiz o korkmuş zavallı kızı dinlemek istiyorlardı.

"Bir daha bana her şeyi anlatır mısınız küçük hanım?" dedi polis memuru.

"Zaten bir saatirden beri size aynı şeyleri anlatıp duruyorum..."

Babam aramıza girdi. "Bu kadar yeterli memur bey. Kızım için zor bir gün oldu. Dinlenmesi gerek." polis memuru anlayışla kafasını salladı. "İyi akşamlar." diyerek evimizden çıktı.

"Sizin ormanda ne işiniz vardı ki?" dedi teyzem.

"Teyze arabamızın benzini bittiğini ve bizimde mecburen yürümemiz gerektiğini anlatmıştım. Sen o sırada ne yapıyordun?"

"Teyzenle düzgün konuş Asel!" diyerek sert çıkıştı annem. "Asel, ablacım gel ben seni yatağına götüreyim." dedi ablam.

"Neden bana sanki ben kaçırılmışım gibi davranıyorsunuz ki?" hızla ayağa kalktım. "Her neyse. Ben odama çıkıyorum."

Ablamında benimle birlikte ayaklandığını gördüğümde "Tek başıma." dedim. O sandalyesine suskun bir şekilde geri oturdu.

Odama çıktığımda üstümdeki elbiseyi çıkartarak pijamalarımı giydim. O kızı şuan merak ediyordum. Nasıl kaçırıldığını, nelere maruz kaldığını, kim tarafından kaçırıldığını oldukça merak ediyordum...

Kapım tıklatıldığında olduğum yerde sıçradım. "Yalnız kalmak istiyorum abla."

"Ufaklık...benim." tanıdık sesle beraber yüzüm kireç gibi oldu. Devrimin bu saate evimde ne işi vardı?

"Gir." dedim.

Kapıyı yavaşça açarak içeri girdi ve arkasından kapıyı kapattı. Dağılmış gözüküyordu. Bitkin, yorgun ve tükenmiş. Tıpkı benim gibi...

"Annem seni nasıl içeri aldı?" dediğimde gülümsemeye çalıştı. Annem gecenin bu saatinde bu evde kalanlar hariç asla kimseyi içeri almazdı. Neden böyle bir takıntısı var bilmiyordum ama annem böyleydi işte...

Elini havaya kaldırdı ve parmağında ki alyansı gösterdi. "Biz nişanlıyız. Unuttun mu?" gözlerimi devirdim. "Unutmak mümkün mü?" diye fısıldadım kendi kendime.

"Ne istemiştin?"

Sıkıntıyla elini cebine götürdü ve cebinden siyah bir kutu çıkardı. "Annem, sana bunu vermemi söyledi."

OLANAKSIZ  #wattys2019Read this story for FREE!