<9>

981 89 4

ကိုယ္ပူခ်ိန္နည္းနည္းေလ်ာ့သြား၍ေလးလံေနေသာမ်က္ခံြမ်ားပြင့္လာသည္။

လႈပ္မရေသးေသာခႏၶာကိုယ္ေပၚရွိအစိတ္အပိုင္းတစ္ခ်ိဳ႕တြင္လက္လည္းအပါအဝင္ျဖစ္ေနသည္။

မပြင့္တစ္ပြင့္မ်က္ဝန္းေလးမ်ားျဖင့္လက္ကိုၾကည့္လိုက္ေသာအခါတစ္စံုတစ္ေယာက္၏လက္အားလည္းထပ္တူေတြ႕လိုက္ရသည္။

ထိုလက္ပိုင္ရွင္အားၾကည့္လိုက္ေသာအခါေယာက္ဖျဖစ္သူေဇယ်ာဟိန္းထက္ျဖစ္ေနေၾကာင္းေတြ႕လိုက္ရ၍ေစာနေလးတင္ကပဲမပြင့္တစ္ပြင့္ျဖစ္ေနေသာမ်က္လံုးအစံုတို႔ျပဴးက်ယ္သြားရသည္။

ေကာက္ကနဲထထိုင္လိုက္ကာလက္ကိုျဖဳတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ေဇယ်ာဟိန္းထက္ႏိုးသြားသည္။

"မင္းခန္႔.. ႏိုးၿပီလား..?"

"ဗ်ာ.. ဟုတ္.."

ေဇယ်ာဟိန္းထက္လက္ပတ္နာရီအားၾကည့္လိုက္၍-

"၂နာရီေတာင္ရွိေနၿပီပဲ.. မနက္လည္းအလုပ္သြားရဦးမယ္ အိပ္ေတာ့ေနာ္.."

"ဟုတ္.."

အလုပ္မွျပန္လာကတည္းကအဝတ္အစားမလဲအနားမယူရေသးေသာေဇယ်ာဟိန္းထက္လည္းသူ႔အခန္းသို႔ျပန္သြားေလသည္။

ထို႔ေနာက္တစ္ညတာဟာမွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္ျကယ္ေလးေတြၾကားကေန ေနမင္းႀကီးထြက္လာသည္အထိကုန္ဆံုးသြားေလသည္။

***************

Presentation အတြက္ျပင္ဆင္ေနေသာကာလတြင္ဘုန္းစစ္ေသြးသည္သူႏွင့္တစ္ဖဲြ႕တည္းက်ေသာသြန္းရွိရာအိမ္သို႔ဦးတည္ခဲ့သည္။

တံခါးလာဖြင့္သူရွင္းသန္႔ႏွင့္တန္းတိုးေလေသာအခါ-

"ဘာလာလုပ္တာလဲ?" ဆိုသည့္မ်က္မွန္ၾကားမွတစ္ဆင့္အၾကည့္မ်ားအားခံလိုက္ရေလသည္။

ဂလုဟုျမည္သည္အထိမရွိမယ့္ရွိမယ့္တံေတြးေလးအားမ်ိဳခ်လိုက္ၿပီး-

"သြန္းရွိလား အကို.."

သြားတိုက္ေဆးေၾကာ္ျငာသလားထင္ရေအာင္ၿဖီး၍ေမးလိုက္ေသာေၾကာင့္ရွင္းသန္႔မ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕ၾကည့္ကာ-

"ရွိတယ္"

ခက္ထန္ေသာေလသံေနာက္ဘုန္းစစ္ေသြးလည္းေကာက္ေကာက္ပါေအာင္အိမ္ထဲလိုက္သြားေလသည္။

Pasture(Past+Future) [Completed]Read this story for FREE!