20. Bölüm

2.3K 151 7

** Hikaye için bir tanitim videosu hazirladim ancak bilgisayarima virüs girdi o yüzden Multimedia ya koyamiyorum ama YouTube dan izleyebilirsiniz iste linki.

http://www.youtube.com/watch?v=0LqTD71WPMI&sns=tw

Marcus birkaç tehtidin ardından yanımda dikilen Carter'a bir bakış atıp antrenman salonundan çıktı. Kapının kapanma sesiyle Carter'a dönmem bir oldu. Ancak dilim tutulmuş gibi söyleyecek hiç bir şey bulamıyordum. En sonunda bana sonsuzluk gibi gelen sessizliği bozan Carter oldu.

"Gerçekten sen yapmadın değil mi?"

Buna hem şaşırmış hem de kızmıştm. Benim böyle bir şeyi yapacağımı nasıl düşünür?!

"Ah, sende mi?!"

"Üzgünüm ama, fazlasıyla senin yapacağın türden birşeye benziyor."

Somurttum.

"Yapmadığımı söyledim! Neden kimse inanmıyor?!"

Bir anda üstüme yürümesiyle yerimden sıçradım. Büyük ellerinden biri beni belimden yakaladı ve aramızdaki az buçuk mesafeyi de kapattı.

"Sana inanmasam, Marcus'a seni savunurmuydum hiç?"

Kulağıma doğru fısıldadığında saçlarım tatlı nefesiyle hafif uçuşmuştu.

"Haklısın." diyebildim zar zor.
"Ü.üzgünüm."

Lanet olsun! Az önce kekelemişmiydim ben? Tanrılar aşkına, ben bir avcı olmak üzerine yetiştirilmiştim. Kekelemekte neyin nesiydi!?

Carter'ın sıcacık dudaklarını boynumda hissettiğimde tüm vücudum alev aldı ve üzerimden küçük bir titreme dalgası geçtiğine yemin edebilirdim. O bende hayatımda daha önce hiç tatmadığım hisler uyandırıyordu.

Dudakları boynumda alevden bir şerit çizerek kulağıma doğru tırmandı.

"Ne için?"

Kendimi konuşmak için zorladım.

"Sana bağırdım için."

Tatlı gülümsemesini göremesem de hissetmiştim. Dudaklarını usulca şakağıma bastırdığında bende gülümsemiştim.

"Dikkatli olmalıyız, Αυτο μοu." dedi itinalı bir sesle.

" Bu tehlikeli ve yakalanmamalıyız."

Bu sözler karşısında ne diyeceğimi bilemiyordum. Haklıydı hem de yerden göğe kadar. Carter devam etti.

"Gelelim Scott konusuna. Ona bakışlarını beğenmiyorum. Onun zayıf anını kolluyor gibisin. Sanki ilk fırsatta üzerine atlayacakmış gibi bakıyorsun."

"Üzgünüm ama bunun sebebi o. Bana sürekli sataşmaya yer arayan o. Bak yakın olduğunuzu farkındayım ama..."

"Onunla konuştum. Senden uzak duracağına dair söz verdi."

"Benden uzak duruyor ama yine de başımı belaya soktu. Meclis binasının elektrikli tellerini yakıp bahçeyi mahfetti. Benim üzerime kalacağını biliyordu."

"Senin Akaşa'yı kullanabildiğini veya Apollyon olduğunu bilmiyor. Suçun senin üzerine kalacağını tahmin edemez."

Gözlerimi yere çevirdim.

"Evinin tellerini yakarak parçaladığım günü hatırlıyor musun? O gün ceza aldım ve Scott da oradaydı. Meclis binasının tellerini yaktı ki yine benim yaptığım düşünülsün."

Carter'ın suratı düşünceli bir hal aldı.

"Bu dediğin doğru olabilir. Daha sonra Scott'ın ağzını arayacağım."

Melezin GölgesiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!