Hoofdstuk 18

91 10 21

Met Tómy's hand stevig in de hare geklemd, stond Tyrna minder dan een minuut later op het oppervlak van de planeet waarnaar ze niet meer had verwacht te zullen terugkeren. Ze was blij dat ze eraan gedacht had om het meisje een tablet van Jalo de arts te laten innemen, dit keer viel ze niet flauw. Wel stond ze te trillen op haar benen, maar Tyrna dacht dat dat meer te maken had met hun situatie dan met de sprong van de verschuiver.

Een paar passen verderop stonden drie personen die haar nu verwachtingsvol aankeken. Tómy had hen eerder niet gezien, maar Tyrna wist dat de drie Tagmaranen, twee mannen en een vrouw, hen waren voorgegaan. Zij waren de officiële afgevaardigden van de raad, zij moesten Irmin overtuigen van het feit dat hij zijn wereld moest gaan delen.

Dankzij de coördinaten en informatie over de slaap- en waakcyclus van Elodie die ze had ingevoerd in haar computersysteem, de vorige keer dat ze hier was, had ze op Tagmar het precieze tijdstip kunnen uitrekenen waarop ze het beste hier konden verschijnen. Vlak voor het ontwaken van de wereld.

Op die manier zouden ze niemand laten schrikken door hun plotselinge verschijning en kregen ze heel even de kans om zich te oriënteren op hun opdracht. Ook voor Tómy was het erg prettig, want die zou niet bij de gesprekken aanwezig zijn, maar wachten in haar kamer.

Zich naar het meisje toekerend, voelde ze de warrige flarden gedachten van de Eloden rondom haar. Het zou nu niet lang meer duren voordat hun aanwezigheid werd ontdekt. "Ga jij maar snel, Tómy, ze slapen nog, maar dat duurt niet lang meer."

De trillende hand liet de hare los en met gemengde gevoelens staarde ze het meisje na. Het liefst vertrok ook zij zo snel als ze kon, zeker nu ze zich gewaar werd van een gevoel dat maar veroorzaakt kon worden door één persoon op de hele planeet. Gem werd wakker.

Concentreren. Ze moest zich concentreren. Er lag een taak op haar te wachten en die moest ze eerst volbrengen, voordat ze haar hart kon volgen. De kleine steentjes onder haar voeten knerpden, toen ze naar haar collega's liep. "Zijn jullie klaar?" Omdat zij al eerder op de planeet was geweest, was haar aandeel van groot belang. De teamleider droeg als enige een okergeel gewaad, wat zijn rang aanduidde. De rest droeg hetzelfde wit als Tyrna, wat hen eerder deed lijken op een groep in quarantaine zijnde zieken, dan een onderzoeksteam. Op Oade zouden ze nauwelijks opvallen, daar was hun kleding standaard uitrusting. Hier op Elodie, waar de natuur zo overheersend was, voelde Tyrna zich opeens flets en bleek.

Het pad waarop ze stonden lag naast het paleis. Verscholen achter de heg die Dauzat omringde, maar dichtbij het pleintje voor de ingang. Daar zouden ze wachten. Ook al was de grote zaal van het paleis een vrij te betreden ruimte, Tyrna wist zeker dat ze een betere beurt maakten door op toestemming te wachten. Ze kwamen tenslotte niet met goed nieuws.

Alle vier keken ze op, toen plotseling duidelijk werd dat Elodies sterkste zender wakker was geworden. "Dat is Roylen, de zoon van de heerser, de troonopvolger dus. Hij is erg jong, maar heeft ongelofelijke capaciteiten", zond ze naar de anderen. Zijn geschreeuw echode door hun hoofden en half glimlachend reageerde Tyrna: "Roylen, het is al goed. Ja, we zijn weer terug. Rustig maar."

Eén gedachte overheerste de andere en vlug beantwoordde ze zijn onuitgesproken vraag. "Tómy is weer veilig thuis. Luister, Roylen, Is je vader wakker? Wij staan buiten." Ze toonde hem een plaatje van de vier Tagmaranen op het plein en volgde hem daarna in gedachten, terwijl hij zijn bed uit struikelde en naar de kamer van zijn ouders holde.

Heel lang duurde het niet voordat Elodies heerser op de trap verscheen. Roylen was voor zijn vader uitgerend, half uitgeslapen en nog in zijn pyjama, maar hij werd nu stevig bij de hand genomen. De jongen bleef doodstil staan toen hij de groep ontwaarde en herkende toen Tyrna. Even glimlachte hij, maar leek zich toen te herinneren wat er was gebeurd. "Waar is ze?" vroeg hij met een hoog kinderstemmetje.

De Nieuwe Wereld 5: Tagmar's OordeelLees dit verhaal GRATIS!