Wilk w Tradycji Ludowej

20 10 2

~~Vita Maiorum~~  

Wilk w kulturze słowiańskiej od zawsze zajmował ważne miejsce

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Wilk w kulturze słowiańskiej od zawsze zajmował ważne miejsce. Kojarzono go zazwyczaj ze złymi mocami i okrucieństwem, przez co podchodzono do niego z strachem i należytym szacunkiem. Być może utożsamianie wilka ze złymi mocami wynikało z tego, że moc przemiany w to zwierzę, jak i w niedźwiedzia, przypisywano Welesowi. Dawni Słowianie odprawiali rytuały w wilczych skórach, po to by w ten sposób obdarzyć się ich siłą w czasie walki. Zabiegi te były wykonywane przez już tu wcześniej wspomnianych okrutników.

  Polowaniom na wilki w dawnych wspólnotach słowiańskich towarzyszyło przeświadczenie o szczególnej atmosferze takich wypraw

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

  Polowaniom na wilki w dawnych wspólnotach słowiańskich towarzyszyło przeświadczenie o szczególnej atmosferze takich wypraw. Spośród różnych zwierząt, wilki wywoływały szczególny strach, który zapewne przyczynił się też do upowszechnienia opowieści o słynnych wilkołakach.  Wilki dla Słowian były groźne, nienajedzone, niebezpieczne i co gorsza przebiegłe. Kiedyś popularne było zapraszanie wilka do stołu w czasie zimowych świąt. Chcieli zaprosić go raz, by potem przez resztę roku zwierzę nie czuło potrzeby zbliżania się do domostwa.

  O kojarzeniu wilka wyłącznie ze złym świadczy też ludowy zwrot złapać wilka, szczególnie upodobany przez babcie chcące przestrzec wnuków przed siedzeniem na betonie

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

  O kojarzeniu wilka wyłącznie ze złym świadczy też ludowy zwrot złapać wilka, szczególnie upodobany przez babcie chcące przestrzec wnuków przed siedzeniem na betonie.  Wilkiem bywał nazywany pewien rodzaj gruźlicy skóry, wilkami były również wrzody. Zakorzeniona niechęć do wilków oraz mała wiedza na temat ich biologii i ekologii przyczyniła się do tego, iż przez wiele lat te drapieżniki tępiono jako szkodniki, konkurencję w łowisku, czy pod pretekstem bezpośredniego zagrożenia dla człowieka. 

Noszenie wilczych skór, kłów lub pazurów chroniło od złego i obdarowywało noszącego cechami tego zwierzęcia, nie chodzi tu o to że stawał się wilkiem lecz np

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Noszenie wilczych skór, kłów lub pazurów chroniło od złego i obdarowywało noszącego cechami tego zwierzęcia, nie chodzi tu o to że stawał się wilkiem lecz np. o nagłe przybycie siły i szybkości oraz wyostrzenie zmysłów w czasie zagrożenia. Wilk symbolizował zło, siłę, magię, zaświaty i niezależność. Strach jaki budził bywał, wykorzystywany do zdobycia psychologicznej przewagi nad przeciwnikiem, przy pomocy samej „wilczej" nazwy. Utożsamiano też te zwierzęta z Chorsem i Wołosem.

 Utożsamiano też te zwierzęta z Chorsem i Wołosem

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Kryjąc się w Łanie ZbóżPrzeczytaj tę opowieść za DARMO!