Kot w Tradycji Ludowej

50 12 0

~~Vita Maiorum~~ 

Kot w kulturze ludowej jest istotą niezwykłą wręcz magiczną

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Kot w kulturze ludowej jest istotą niezwykłą wręcz magiczną. Ze względu na swoją drapieżność i umiejętności łowieckie, nocną aktywność, a także niezależność, mówi się że kota nigdy tak naprawdę nie da się do końca oswoić i pewnie to prawda, posiada związki z zaświatami. Koty były bardzo cenione w starożytnym Egipcie, do tego stopnia, że w szczytowym okresie nadawano im charakter prawie boski. U Egipcjan śmierć kota była dla domowników wielką tragedią, a w ramach pokuty po zgonie zwierzęcia cała rodzina goliła brwi. Za wyrządzenie krzywdy kotu groziły stosowne kary.

U Słowian koty poprzez swój wygląd  oraz tryb życia były reprezentantami świata podziemnego, zwierzętami silnie naznaczonymi magicznie

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

U Słowian koty poprzez swój wygląd  oraz tryb życia były reprezentantami świata podziemnego, zwierzętami silnie naznaczonymi magicznie. To sprawiało, że postać kota przybierały często różne nieprzychylne ludziom byty. Według ludności z obszarów Rosji postać kota szczególnie upodobały sobie także wiedźmy. W mitologii ludów bałtyckich przeciwnikiem boga Perkunasa  był właśnie kot. Z tych też względów kot mógł posiadać różne właściwości, czego dowodzi pewien ciekawy rytuał, który polegał na wpuszczeniu do nowo wybudowanego  domu (zanim jeszcze ktokolwiek tam wszedł) kota, w którego wstąpi wszystko, co złe. Następnie należało kota wygonić, najlepiej poza obręb wsi, a tym samym pozbywano się złych mocy, które mogły działać na szkodę domownikom. 

Pomimo swej demonicznej, złowieszczej natury, koty były cenionymi członkami domostw u naszych przodków, nie tylko ze względu na ochronę przed gryzoniami

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Pomimo swej demonicznej, złowieszczej natury, koty były cenionymi członkami domostw u naszych przodków, nie tylko ze względu na ochronę przed gryzoniami. Oskar Kolberg w trakcie swoich podróży po naszych słowiańskich ziemiach odnotował wiarę w to, że śmierć kota sprowadza nieszczęście na dom. Słowianie wierzyli, że domowy kot jest duszą przodka, który opiekuje się gospodarstwem. Z zachowania tych zwierząt chętnie wróżono. Kot myjący się oznaczał nadejście gości, a w zależności od tego, którą część ciała mył można było dowiedzieć się z której strony przybędzie wizyta. Ocieranie się o nogę od stołu informowało o zmianie pogody. Kocie kichnięcie przepowiadało deszcz, potrójne natomiast choroby w rodzinie.

 Kocie kichnięcie przepowiadało deszcz, potrójne natomiast choroby w rodzinie

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Koty, jako zwierzęta magiczne, służyć mogły celom magicznym i leczniczym. Kocią krew uznawano za silny medykament na wiele dolegliwości. Wąchanie ogona czarnego kota miało być skutecznym lekiem na katar. U Słoweńców występowało przekonanie, że jeżeli kobieta chce rozkochać w sobie mężczyznę, musi mu podać serce czarnego kota zabitego podczas nowiu. Z drugiej strony należało uważać, by kotu żyjącemu w domostwie nie wyrządzić krzywdy, gdyż mogło się to wiązać z przykrymi konsekwencjami, przykładowo po oblaniu zwierzęcia wodą można było dostać suchoty. Słowianie mieli kategoryczny zakaz jedzenia kociego mięsa, ponieważ konsekwencją takiego czynu mogło być pomieszanie zmysłów.


Kryjąc się w Łanie ZbóżPrzeczytaj tę opowieść za DARMO!