Hoofdstuk 15

85 11 9


 "Heb ik het goed gedaan?"

Ze waren alweer in Tyrna's appartement, maar Tómy had het nog niet eerder durven vragen. Ze zaten naast elkaar op de bank, starend naar de bijna witte lucht buiten en dachten waarschijnlijk beiden aan hetzelfde. Tyrna gaf niet direct antwoord. Het was een prachtige dag, al voelde het nog niet zo.

"Ben je aan het luisteren waar ze over vergaderen?"

"Nee, dat kan niet. Deze acht Tagmaranen hebben ondoordringbare schilden. Dat moet ook wel, anders zouden heel wat dingen in het honderd lopen. Ik weet zeker dat hun plannen dan heel wat moeilijker uitvoerbaar werden, als iedereen er vanaf zou weten. En ja, je hebt het heel goed gedaan. Ik had moeten weten dat jij aan zulke omstandigheden gewend zou zijn. Waar ik me zorgen over maak, is hoe ze zullen reageren op jou eis."

"Eis?" Haar blik losrukkend van de duizenden bewegende dingen buiten, keek ze opzij.

"Ja, jouw claim op het recht van medezeggenschap in de raad. Het is ons gelukt ze te laten inzien dat Elodie eigenlijk een deel van Tagmar is, daar hadden we niet veel hulp bij nodig. De raad dacht dat ze daarmee het recht over de planeet zouden hebben, om ermee te doen wat ze wilden. Maar ze vergaten jou en jouw vader. Ik verwacht niet dat ze jouw claim zullen respecteren, omdat jij nog maar een kind bent, maar het zou best kunnen dat jouw vader hierbij betrokken wordt."

Daar schrok ze van. Haar vader zou het haar niet in dank afnemen als hij opeens teruggeworpen werd in het politieke net waaruit de eersten juist ontsnapt waren. "Hoe dan?"

"Als ze besluiten dat jouw vader, net als zij, een heerser van een deel van Tagmar is, zal hij vanzelfsprekend recht krijgen op een plaats in de raad. Dat betekent dat hij aanwezig zal moeten zijn bij de vergaderingen, in het bijzonder bij deze. Ik denk dat het ons gelukt is om Elodie van verdere vernietiging te besparen, maar het land zal niet meer van de Eloden alleen blijven."

Tómy zuchtte, dat was de prijs die ze waarschijnlijk moesten betalen voor hun leven. Irmin zou geen andere keus hebben dan zijn plaats te aanvaarden. Elodie zou niet langer een eigen wereld zijn, maar deel worden van het geheel, net zoals Terra dat nu was geworden. "En als ze mijn vader het recht ontzeggen?"

"Dan verklaren ze dus dat Elodie niet onder Tagmaraans recht valt en dat de Eloden een eigen wereld hebben en een apart volk zijn. In het ergste geval zou het dan tot een strijd kunnen komen om het land, waarbij ik niet hoef te vertellen wie er zal winnen."

"Elodie zou nooit een kans maken." Wanhopig richtte ze haar blik op haar voeten. Was het beter geweest als ze nooit mee was gekomen naar Tagmar? Of als ze haar mond had gehouden tijdens de vergadering?

"Nee. Tyrna schudde haar hoofd en nam een slokje van de hete drank die ze in haar handen had. "Hetzelfde zou gebeuren als jouw vader zijn plek in de raad niet wil innemen."

"Wat zou hij moeten doen als hij dat wel deed?"

"Hij zou aanwezig moeten zijn bij de vergaderingen, of een afgevaardigde moeten sturen. Hij zou een verklaring moeten ondertekenen waarmee hij het land dat onder zijn beheer valt, overdraagt aan het volk. Iedereen die deel is van Tagmar heeft er dan dus recht op."

"Maar hoe zit dat dan met Oade, daar mag toch ook niet iedereen in? Je vertelde eerder nog dat het moeilijk is?"

"Nou, ja, nee, daar heb je niet helemaal gelijk in. Op zich kan iedereen op het continent komen, maar om hier te wonen, moet je er wel veel voor over hebben. Hoge kosten, weinig woonruimte, strenge wetten. De meeste Tagmaranen willen hier niet eens leven en dat komt de Regidor goed uit."

Zoekend naar andere mogelijkheden, zuchtte Tómy na een poosje: "Ik denk niet dat hij het wil doen."

"Wat? Het land overdragen bedoel je? Waarom niet?"

De Nieuwe Wereld 5: Tagmar's OordeelLees dit verhaal GRATIS!