74 "Veda"

58.2K 3.3K 1.1K

ASYA

"Annen senin yüzünden öldü!" Dedi.

"H-Hayır-" Birden öyle bir bağırdı ki korkuyla yere sindim.

"Senin suçun!" Diye bağırdı babam. "Her şey senin suçun aptal kız! Sen doğmasaydın Melek ölmeyecekti, sen annenin katilisin!" Elindeki içki şişesini kafasına dikledi.

"Ben bir şey yapmadım." Dedim üzüntüyle.

"Kes sesini lan!" Dedi ve yerdeki bitirmiş olduğu içki şişesini eline aldı. "Keşke Melek değil de sen ölseydin!" Hıçkıra hıçkıra ağlarken gözyaşlarımı sildim.

"Ben onu öldürmedim, o benim annem!" Babam birden içki şişesini bana doğru fırlattı.

Korkuyla çığlık attığımda içki şişesi duvara çarpıp parçalara ayrılmıştı. Tam yanımda duran kırık parçalara baktım, neyse ki bana gelmemişti.

"Ona bir daha annem demeyeceksin!" Diye gürlediğinde korkuyla başımı salladım. "Okulundaki hangi çocuk annesini öldürmüş acaba Asya, senden başka yapan var mı?" Korkunç sesiyle birlikte yutkundum.

"Y-Yok." Babam yeniden içki şişesini kafasına dikledi.

"Okulunda bile kimse sevmiyor seni değil mi?" Alayla güldü ve zorlukla duvardan tutundu. "Benim bile seni görmeye tahammülüm yok, acıyorum o çocuklara." Acıyla hıçkırdım.

"Annemi istiyorum!" Tir tir titriyordum.

Babam kaşlarını çattı ve birden üstüme gelmeye başladı. Korkuyla bacaklarımı kendime çektim ve yüzümü gizledim.

"Bir daha ona anne demeyeceksin!" Diye bağırdı.

Ellerini saçımda hissettiğimde yeniden hıçkırdım.

"Sen katilsin Asya, sen annenin katilisin!" Sesi kulaklarımda yankılanırken gözyaşlarım yanağıma doğru süzülüyordu.

Ben daha beş yaşındaydım, ben annemi öldüremezdim ki...

Sesi kulaklarımda yankılanmaya devam ederken tüm gücümle çığlık attım.

Bu adam benim babam olamazdı!

Hızla gözlerimi açtım ve bütün gücümle çığlık atmaya devam ettim.

Korkuyordum...

Yanıma baktığımda Yiğit'in olmadığını gördüm ve panikle yatağa sindim.

"Yiğit?!" Diye bağırdım.

Gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim ve yeniden bağırdım.

"Yiğit?!" Boğazımın acıdığını hissederken bir anda odanın kapısı hızla açıldı.

"Asya?" Yiğit koşarak yanıma geldiğinde hemen ona sarıldım. "Ne oldu bebeğim?" Dedi ve defalarca saçımı öptü.

Gözyaşlarım yüzünden konuşamazken Yiğit beni göğsüne çekti ve alnımı öptü.

"Rüya mı gördün?" Diye sordu.

Başımı olumlu anlamda salladığımda bana sıkıca sarıldı.

"Sen neredeydin?" Gözyaşlarımı sildi.

"Şu İzmir'de ki proje için çalışıyordum. İçerideydim yani, uyanabileceğini düşünmemiştim." Dedi. "Yokluğumu hissettin galiba güzelim, eğer bilseydim yanından kalkmazdım." Daraldığımı hissetmiştim.

Üstümdeki pijamayı çıkardım ve yere attım.

"Çok bunaldım." Diye açıkladığımda beni sıkıca sardı.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!