Hoofdstuk 2 - deel 2

30 3 0
                                    

        ‘Waarom zo’n lang gezicht, Ilay?’ vroeg Pyra vrolijk.

            ‘Ilaisar,’ antwoordde hij. Hij verbrak zijn staar en keek naar het vurige wezens dat half over de bar hing.

             ‘Wat jij wilt,’ wuifde Pyra weg. ‘Wat is er nou aan de hand?’

            ‘Dat vertel ik je straks wel, als de anderen ook boven zijn.’

            ‘Je weet dat het spel met die mannetjes nog wel even gaat duren he? Je had ze beter op de plek van Layla kunnen zetten.’ Pyra nam een slokje van haar drankje en gaf Ilaisar een glas aan, die met zijn hoofd schudde.

            ‘Jij zette ze aan die tafel,’ antwoordde hij verwijtend. Pyra keek even beledigd en doopte toen het puntje van haar wijsvinger in het drankje, wat onmiddellijk vlam vatte. Opnieuw stak ze het glas toe, wat hij ditmaal wel aannam. Hij nam een slok en genoot van de stroperige, veel te hete drank, die zijn slokdarm schroeide. Wat mensen ook riepen, een Vulkaan met extra peper was een Godendrank en Pyra was de enige die hem zo perfect wist te krijgen. Een klant had ooit gevraagd hoe ze dat deed, toen grijnsde ze breed en zei ze dat ze in elk drankje tufte. Waar of niet waar, het was Goed met een hoofdletter.

            ‘Kijk, je ziet er nu al een stuk beter uit, Ilaisar,’ vleide de roodharige meid. Ze plantte haar ellebogen op de houten bar en legde haar kin daarin. ‘Kom op, vertel nou,’ zei ze zachtjes, bijna als een fluistering. De magie sijpelde van haar rode lippen en zochten hun weg naar Ilaisar’s hoofd. Zoet als honing. Hij voelde zich soezerig worden en deed zijn mond al open om te spreken, toen hij besefte waar ze mee bezig was. Met een por duwde hij haar rechter elleboog opzij, waardoor ze haar evenwicht verloor en bijna met haar kin tegen het hout klapte.  Boos kwam ze vlug overeind, maar Ilaisar greep haar al bij haar pols (normaal zou hij voor het haar gaan, maar bij Pyra was hij altijd bang dat haar haren zijn hand zouden doen laten wegsmelten).

            ‘Waag het eens dat nogmaals te doen,’ beet hij haar giftig toe. ‘Dan doe ik je wat, ik zweer het je.’

            ‘Ja ja, stuk chagrijn,’ beet Pyra hem toe. Ze trok haar pols los en deed een stap achteruit. ‘Je bent zo snel boos. Ik wilde alleen maar kijken of het werkte!’

            ‘Zulke geintjes haal je maar bij anderen uit, maar niet bij mij, begrepen?’ Zijn ogen schoten vuur, de haren ook.

            Kersel zag de donderwolken al verschijnen. Niet letterlijk natuurlijk. Wel zag hij dat de lampen rondom de bar een beetje begonnen te flikkeren. Nog even en ze zouden of uitgaan, of de olie zou vlam vatten. Hij rondde snel het spel af en prees aan andere tafel aan voor de heren. Snel spoedde hij zich naar de bar, waar hij zijn handen op de schouders van Pyra legde en haar een meter van Ilaisar vandaag geleidde.

            ‘Zeg, probeer de boel niet in brand te steken, lieverd,’ riep hij vrolijk uit. Daarna richtte hij zich tot Ilaisar, een vriend die hij al kende van zijn jeugd. ‘Was het niet de bedoeling dat we boven samenkwamen?’ vroeg hij. Ilaisar koelde af en knikte. Zonder wat te zeggen draaide hij om en beende hij weg, en teken voor hen allemaal om hem te volgen. En dus klommen Pyra, Kersel en uiteindelijk ook Ravyn de trappen naar de bovenverdieping op.

Boven was een bron van luxe. Je zou verwachten dat alle rijkdom beneden in de zaal tentoongesteld werd, maar nee. Fitz toonde graag overal zijn rijkdom, waardoor elke muur behangen werd met rijk behang met ingewikkelde patronen en een lambrisering van uit het zuiden geïmporteerd, zwart gelakt hout, welke ook gebruikt wordt voor de vloer. Vergulde lantaarns zorgen voor het licht.

VUUR & BLOEDWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu