[18] ♔ Good Day

1.9K 55 7

Hana's POV

Haystttttt. Sa wakas uwian na. Hehehe. Ang dami kasing assignment eh. Kaya dapat simulan ko nang maaga. Naramdaman kong nagvibrate yung cellphone ko.

Hanniel calling...

“Oh? ” sagot ko.

“Umuwi kana may practice pa kami. ”

“Okey. Sige. ”

“Ingat ka. ” pagkasabi niya ay agad kong ibinaba. Ang dami na mg nagsabi saakin ng ‘ingat’ pero parang may kakaiba. Hehehehe. Nevermind.

“Hoy!” nagulat ako don ah.

“Bakit? ”

“Kanina ka pa nakangiti dyan. Alam mo bang kanina pa ako daldal ng daldal. ”

“Pasensya naman. Ano ulit sinasabi mo? ” tanong ko sakanya.

“Sabi ko uuwi na ako. Dumating yung tatlong asungot sa bahay may dinner daw. Kaya mauna na ako. ”

“Ahh. Okey sige. ” sabi ko nalang sakanya.

“Ingat ka! ” sabi niya at naglakad papunta sa kotse niya. Tch. Wala pala akong kotse. Hays.

“Hana?” tawag niya saakin. Liningon ko siya di pa pala nakapasok sa kotse.

“Oh? ”

“Sumabay ka lang kaya saakin. Di naman ako nagmamadali eh. Hatid na kita. ”

“Okey sige. ” sabi ko sakanya at pumasok na siya sa kotse niya ganoon din ako.

“Angel, matagal mo na ba silang kilala?”

“Mmm... Elementary palang. Hahahaha. Kaya nga nagsasawa na ako sa mga pagmumukha nong mga yun. Pero nong nag-high school ako iniwan ko sila. Gusto kasi ni Mom na magkakasama kaming lahat. Sa Spain kasi business nila at nandoon din mga Kuya ko. Ayaw ko namang kasambahay lang yung kasama ko no? Kaya doon nakilala ko si Gavin at Cyrus. At may dalawa din akong kaibigan don na babae. Si Kier at si Shine. Mmm... Maganda yung buhay don pero mas maganda dito. Maraming mababait dito. Hahahaha. ” sabi niya. Tanong ko lang naman kong matagal na pero dahil sa kadaldalan niya nasabi niya lahat. Hahahaha. Sarap nitong kasama.

“Sige dito na. Di ki akalain na alam mo bahay namin. Hahahaha”

“Ako pa. Sige mauna na ako. Ingat ka. Byeeeeeee.”

Kumaway nalang ako. Pumasok na ako sa loob nong di ko na makita yung kotse niya. Yaman din yun eh. Santiago eh. Hahahahaha.

Ang daldal pala niya. Akala ko shy type siya. Di pala. Hayst.

Maliligo muna siguro ako. Paakyat na ako ng biglang may narinig akong tao sa kusina. Kinuha ko yung gunting sa bag ko.

Whew. Kinakabahan ako. Bakit ba kasi ang aga komg umuwi. Walang tutulong saakin nito kapag nagkataon. Di panaman ako marunong sa self-defense. Nanginginig na yung tuhod ko sa kaba. Parang sa lambot ng tuhod ko di ko na kinakayang makatayo. Pero noong papasok ako wala namang kotse. Kaya for sure, magnanakaw to. Dahan-dahan akong naglalakad papuntang kusina.

“May tao ba dyan! ” kabadong sabi ko. Katapusan ko na ba Daddy God?

Wag po muna. Huhuhuhu. Gusto ko pong makita yung mga anak ko. Huhuhu. Wag po muna. Bigyan niyo po ako ng second chance. Babaguhin ko na po yung buhay ko. Huhuhuhu.

“Ma'am?” halos mapatalon ako sa gulat na nasa likod ko pala siya. Huhuhu.

“Sino ho ba kayo?” sabi ko sa matanda. Ano pala ang ginagawa niya sa bahay namin?!!!!!!!!

Casanova's  WifeRead this story for FREE!