71 "Geçmiş"

60K 3.3K 1.4K

ASYA

Başımdaki ağrıyla birlikte hafifçe inledim. Gözlerimi açtığımda bulanık görüyordum.

Yavaşça gözlerimi ovuşturdum ve etrafıma baktım. Yanımda hiçkimse yoktu.

Elimi yavaşça karnıma koydum ve okşadım.

Beynim uyuşmuş gibiydi, ayağa kalkacak hâlim yoktu.

"Annem..." Diye fısıldadım.

Nedensiz bir şekilde canımın yandığını hissederken elimi karnımdan çektim.

Elimin kana bulandığını görmemle birlikte hızla doğruldum ve örtüyü hışımla üstümden çektim.

Çarşafın kana bulandığını görmemle birlikte büyük bir çığlık attım!

"Yiğit?!" Son gücümle bağırdım. "Yardım edin!" Her yanım sızlıyordu...

Elim yeniden karnımı bulduğunda acıyla inledim.

"A-Annem!" Gözyaşlarım usulca yanağımdan süzüldü. "Bırakmayın beni..." Acıyla hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. "Annem gibi siz de beni bırakmayın!" Dedim ve büyük bir çığlık attım.

Neden kimse duymuyordu?

Elimi karnımdan çektiğimde tamamen kana bulandığını gördüm, daha fazla bu acıya dayanamadım ve acıyla yatağa uzandım.

Bacağımdan kanlar süzülürken tir tir titriyordum.

"B-Bırakmayın beni..." Diye fısıldadım çaresizce.

Gözlerim yavaş yavaş kapanırken bir çığlık odada yankılandı.

"Anne!" Küçük bir çocuğun sesiydi bu...

Gözlerimi hafifçe açmaya çalıştım ama olmadı.

"Anne bırakma bizi!" Diye haykırdı.

"Annem..." Başımın yastığa düştüğünü hissettim. "Anneciğim..." Diye son kez fısıldadım.

Artık hiçbir şey duymuyordum...

***

"Asya?!" Hızla doğruldum.

"Çocuklarım?!" Diye bağırdım ve örtüyü açtım.

"Sadece-" Çığlık attım.

"Yiğit kanlar var!" İnanamayarak başımı iki yana salladım. "Çocuklarım için dayanamadım!" Çıldırmış gibiydim! "Her taraf kan oldu, çocuklarımız öldü mü Yiğit?!" Kendimi durduramıyordum.

Saçımda bir acı hissettiğimde inledim.

"Gözlerime bak!" Diye bağırdı Yiğit.

Gözlerine baktığımda yavaşça gözyaşlarımı sildi ve bana sımsıkı sarıldı.

"Rüyaydı bir tanem, hepsi geçti..." Dedi ve saçımı öptü.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!