We stopped and nag sip siya sa kape niya. Akala ko ba sabayan ko siya? Ang gulo niya, ha. She smirked atsaka niya dahan dahang hinawakan ang batok ko and inilapit niya ang sarili niya sa'kin. Hanggang sa hindi ko namalayan na magkadilit na ang mga labi namin.

She transferred the coffee from her mouth to mine. Nalunok ko agad yung coffee and she started to move her mouth. Jeez. Pano 'tooooooooo?

Nakakarinig ako ng tilian at sigawan. May mga kinikilig at merong minumura ako. Halos isumpa na ata ako.

Why does it feel so good?

I started to move mine as well kahit di ko alam kung tama 'to.

She gave me a peck bago niya tapusin yun. At GUSTO KO MAGPAKAIN SA LUPA NGAYON. It wasn't our first time pero kasi. Hindi siya lasing ngayon at nasa maraming tao kami.

Ganito ba kaliberated sa LGBTU?

She intertwined her fingers into mine and nag lakad na kami.

Hindi ako yumuko kahit hiyang hiya ako sa sarili ko. Kung nakakamatay lang tingin ng mga tao, baka nagati na ako sa pinaka-maliit na piraso. I can't even look at Skype.

Hindi ko pansin na nasa ibang lugar na kami. Para 'tong garden. Pero nasa taas and from here, kita ang buaong LGBTU.

"Nasa university pa rin tayo. Nasa taas lang tayo ng Auditorium namin." She said.

Umupo na siya na para bang pagod na pagod siya.

"You can sit here." Sabay palo niya sa space sa tabi niya at para bang namg aasar niya.

I felt my cheeks heated up so hindi ako tumabi sa kanya. Umupo ako kung saan ako malayo sa kanya.

"Nice, Ai. Great job kanina." Natatawa tawa niyang sabi sa'kin.

"Anong trip mo? Bakit mo ginawa 'yun?! And for fucking sake. Sa maraming tao pa talaga, ha." Inis kong sabi sa kanya.

"What?" Chill niyang sagot.

What what ka dyan? Eh kung mahalin este sapakin kaya kita dyan? Ugh.

"Aren't you happy? Ang dami nating nainis dahil lang dun." She laughed.

Bakit.

Bakit.

Bakit ang cool niya tumawa? Bakit nawawala yung mata niya kapag ginagawa niya yun? Bakit nakakapanghina? Aish. SKYPE!

Inirapan ko na lang siya.

"So, it's hon?" Skype asked.

I raised my left eyebrow and I was like asking what-fucking-hon-are-you-talking-about?

"Our endearment. You called me hon." She insisted.

"Alangan tawagin kitang, neng? Neng, patikim kape mo, neng." I answered sarcastically.

"Why not. That's a cute endearment anyway."

Ang chill niya lagi! Bakit ganun! Nakakainis! Sarap!

Sarap suntukin! Wag mag isip ng iba. Okay!

"Neng." She said and smiling like she won something.

"What the......" I really don't know what to say.

"But seriously. How did you come up with that 143 days? Alam kong hindi ka isa sa mga nagkakandarapa sa'kin." She asked habang papunta sa... kitchen? Wow! May pa-kitchen pa dito. Bahay niya rin ba 'to? Yung totoo?

"Wala lang. Bakit kailangan mo pa itanong?" Iritable kong sagot.

"I'm just curious. Pero di mo pa sasabihin..." lumabas na siya sa kitchen and nag lagay ng inumin sa mesa na nasa harap ko. Nag lagay na rin siya ng baso.

"That will be fine with me." She shrugged at kumuha ng tubig.

Uminom siya. Sa harap ko. And why does it feel na nagmo-model siya sa harap ko.

Lahat na lang Aina! Ano ba!

*zzz zzz*

Nag vibrate phone ko kaya nadistract ako sa panunuod sa pag inom niya. Kinuha ko yung phone ko and tiningnan kung sino.

Katie 🖤
You owe a story to us. I'll see you later. 9PM. LGBT Bar. No excuses.

"Sino 'yan?" She asked at bumalik na sa pagkakaupo niya.

"Katie. Bestie ko."

"Ow. That cute girl."

What?! Pakshet ka Skype. Lahat na lang!

"Pwede mo ako ipakilala sa kanya?" She asked. Like, seriously?!

"Just kidding. You are enough." And she winked.

"We have rules, right?" I reminded her and myself as well. Mamaya kasi umasa ako sa mga actions niya eh.

Alam niyo na. Prevention is better than cure.

"I know. Just testing you out." And she laugh.

I murmured, "test your face."

- - - - -

Eyyy! New update. Hihi. Hope you liked it. Kamsaaaaaaaaa! Xoxo. 💕

Want to Know What Love is? (Bisexual Story)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!