Chapter One

127K 2.8K 59
                                    

Ang nakakairita at nakakabinging ringing tone ng aking cellphone ang gumising sa akin, pulling me from my dreamless sleep and back into my dark bedroom.

"What?" I mumbled sleepily.

"Good Morning!" A cheery voice blasted from the other line.

I groaned in annoyance before hanging up from whoever who was it, not wanting to be up so early after such a long night.

Napamura ako ng mahina nang marinig kong muli ang pag-ring ng cellphone ko just as about I'm going back to my dreamless sleep.

"What?" Naiirita kong sinabi sa kung sino man na tumatawag sa akin.

"Good morning to you too, Andrea." Again, a cheery sarcastic voice erupted from the speaker.

I groaned in annoyance nang ma-recognize ko kung sino ang nagmamay-ari ng boses na iyon. "Your sarcasm isn't appreciated right now, Eve."

"Nasaan ka na ba? Nandito na kami sa university. Nakuha na namin yung schedule namin."

"Huh?" I asked her, dumbfounded. University? Schedule?

"What the hell?! Kakagising mo lang ba?!" Mabilis pa sa alas kwatro ko na inilayo sa aking tainga ang cellphone ko dahil sa sobrang lakas ng pagkakasigaw nito. "Ano ka ba naman, Andrea! Anong oras na, oh?!"

"Uh. It's..." I looked over at my nightstand to where my clock was. "...seven forty-six in the morn—shit!"

"Yeah, shit talaga. Pumunta ka na lang sa office para makuha mo yung kopya mo ng schedule mo. Hihintayin ka namin sa lunch room. Bilisan mong kumilos, Andrea. You're already late." Striktong sabi nito sa akin.

I rolled my eyes at her even she couldn't see me. "Yes, mom. Bye."

On my way out of my house twenty minutes later with my bag and earphones on, madali kong kinuha ang susi ng sasakyan ko. Isang model ng toyota ang gamit ko na kotse. I don't need a extravagant car. I'm keeping a low profile.

It took a fifteen minutes ride to school. Nagpark ako hindi kalayuan sa university. I'm a transferee student from Japan, well, six of us and today was my first day here, along with my friends.

Wala ako halos makitang estudyante na naglalakad papasok sa academy dahil halos ng aking nakikita ay kung hindi puro naka-kotse ay naka-motorcycle. Huminga muna ako ng malalim bago pumasok. Ginantihan ko ng ngiti si manong guard nang bumati ito sa akin.

It was a typical school kung saan may mga estudyanteng nakatambay sa parking lot, may mga grupo ng mga estudyanteng nagkwe-kwentuhan sa mga bench, may mga grupo-grupong estudyante nagkukumpulan.

Hindi nakalagpas sa akin ang isang grupo ng mga lalaki na nagkwe-kwentuhan habang nakatingin sa akin. Pati na rin ang isang grupo ng mga babae na tinitignan ako mula ulo hanggang paa. Ramdam ko rin ang mga mapanuring mga tingin nila sa akin. My phone beeped, signaling a call so I fished it out and answered it, knowing who it was.

"Nandito na ako." Inunahan ko na itong magsalita bago ako muling nagpatuloy sa paglalakad.

"Good. Nandito kami sa lunch room, intayin ka namin dito." Just as I was about to answer Eve, someone roughly shoved me with enough force para matumba ako. Mabuti na lamang ay nakaya kong i-balance ang katawan ko bago pa man ako matumba ng tuluyan.

"Watch we're you going, freak." The girl sneered at me. Inirapan ko na lang ito bago nagpatuloy sa paglalakad. Hindi siya worth it para magsimula ng gulo.

I walked up to the desk of a woman probably in her mid 30's and smiled, shifting the strap of my backpack before speaking.

"Andrea Montenegro." I said politely.

The Killing Dance (Snow White and the Seven Reapers)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon