Deel2 {15}

889 53 13
                                                  


POV Emma

Ik zit hier nu al, hoelang?
Ik weet het niet.
Volgens mij al twee weken.
Zijn de jongens me al vergeten?

De deur gaat open en een van de hulpjes van mijn vader zet een bord eten op tafel.
De eerste dagen kreeg ik best lekker eten maar nu is het gewoon 2 stukjes komkommer met een broodje pindakaas.
En ik lust geen pindakaas..
Ik zal het wel moeten opeten anders blijf ik honger hebben.
Ik heb dan wel iedere minuut van de dag honger das niks nieuws.

Gapend sta ik op van het krakende bed en loop naar het kleine tafeltje in de hoek.
De kamer is niet erg groot.
In het midden van de kamer staat een klein bedje en in de hoek waar ik nu staat staat een klein tafeltje.
Verder bij de deur aan de andere kant staat nog een was tafel waar ik gewoon water kan drinken en om 7 uur als de toeter gaat moet ik naar bed.
Mijn vader komt dat regelmatig checken en als ik niet ik bed lig....
Daar wil ik het niet over hebben.

Ik ben weer vaak moe, ader doet weer vervelend...
Alles gaat mis, jongens komen me niet halen, ik ben onwijs veel afgevallen, nouja beter ook kon wel wat afvallen.

Ik wrijf even in mijn ogen en eet het laatste komkommertje.

----

Laat in de avond gaat de deur open en hoor bekende stemmen.
Luke en Louis!
Ik schiet over eind en kijk recht in de blauwe ogen van Luke.
"Emma!" Louis rent op me af en Luke kijkt me met tranen in mijn ogen aan.
"Loui" Een traan verlaat mijn oog en keer volgen.
"J-jullie zijn me niet vergeten" Snik ik.
"Nee tuurlijk niet gek" Fluisterd Luke en komt naast me zitten.
"Kom we moeten weg hier voor je vader ons hoort"
Ik knik en samen lopen we de kamer uit de trap op.

"Waar is Niall?"

✔My big brother? [Ft. Niall Horan] |Deel 1 En 2|✔Waar verhalen leven. Ontdek nu