Hoofdstuk 3

109 9 3

De dagen sloten aaneen als een schakelketting en er ontstond al snel een routine in Tómy's leven. Elk begin van de lesdag leerde ze alles wat kwam kijken bij de regelgeving zoals die op Elodie bestond. Het was veel uitgebreider dan ze ooit had kunnen denken. Haar vader had deze opleiding in een bepaalde mate ook gevolgd. Voor de taak van heerser waren er echter een aantal opleidingen samengevoegd. Een gecombineerde opleiding die alleen in het leven werd geroepen wanneer een nieuwe heerser naar school moest. Natuurlijk had zij altijd geweten dat die weg voor haar nooit weggelegd was. Ze zou het niet eens willen. Toch had ze gewenst dat de man die zich haar vader noemde, iets subtieler was geweest in zijn aankondiging van de zogenaamde 'troonopvolger'. Een term die met de mensen van Terra mee was gekomen.

Het was niet alleen dat ze geen echte dochter was van Irmin. Zelfs als er nooit meer een kind was gekomen na haar, dan nog was zij uitgesloten van de heerschappij over Elodie. Ze was Terraanse, dat was waarschijnlijk het beslissende punt. Helemaal zeker wist ze dat niet, want niemand had haar ooit rustig uitgelegd waarom zonder meer aangenomen werd dat Roylen zijn vader zou opvolgen. Het had niets te maken met het feit dat ze een meisje was, zoveel wist ze dan in ieder geval wel. Haar grootmoeder, die ze nooit gekend had, was heerseres voordat ze overleed en de taak overgaf aan Irmin. Haar ontbrekende stem was ook niet echt het probleem, dacht ze, ze kon zich in ieder geval niet voorstellen dat een heerser werd afgewezen vanwege een handicap. Ze was net zo slim als elk ander kind, volgens haar ouders zelfs slimmer, maar dat vond vast elke ouder van hun kind. Nee, het moest puur te maken hebben met haar afkomst en dat was de reden waarom ze zich nooit helemaal thuis zou voelen in het paleis, of op de planeet zelf. Hoeveel mensen er ook zouden zijn, of misschien in de toekomst zouden komen, ze bleven altijd een minderheid en een minderheid bleef apart.

---

Drie weken nadat school was begonnen, kwam er weer een nieuwe leerling bij. Een meisje, dat zich enthousiast voorstelde als Katia en die ervoor zorgde dat Jendar in één klap al zijn bravoure verloor. Ze was nog maar elf, maar zou binnenkort twaalf worden. Haar ouders kwamen echter voor de oogsthandel naar Gard en konden niet weken langer blijven wachten, totdat hun dochter eindelijk twaalf was. Ondanks haar jonge leeftijd, zou Katia in het studentengebouw gaan wonen, iets waar ze zelf absoluut geen moeite mee had.

"Oh, je moest mijn moeder horen: waarom kon ik nou niet kiezen voor de HSE in Katrin?" Katia's donkere wangen kleurden lichtelijk rood, terwijl ze geanimeerd haar moeders betoog nadeed, tijdens de korte pauze. "Ja, dat was veel dichterbij, maar dan zou ik nog veel langer in de hitte moeten wonen. Nee hoor, ik heb altijd geroepen dat ik naar Gard wilde, dus", ze lachte, "hier ben ik dan."

Het had maar een paar minuten geduurd voordat Liddy het nieuwe meisje had geadopteerd in hun groepje. Tómy vroeg zich af of ze dat bij alle nieuwelingen zou doen, maar ze vond het niet erg. Katia was net zo'n spring in het veld als Liddy, met als grootste verschil dat ze absoluut niets moest hebben van technologie. Ook was ze gelukkig niet zo hoteldebotel over de kleine Roylen, die, nadat Liddy een paar keer in het paleis was geweest, helemaal niets meer fout kon doen in diens ogen.

"Ik weet precies wat je bedoelt, Tómy, ik heb zelf twee broertjes en die mag je zo van me hebben. Ik ben ook zó blij dat ik eindelijk uit huis weg ben."

De lange o maakte Liddy aan het lachen. "Geef ze allemaal maar aan mij, dan. Roylen is zo'n schatje."

"Jij hebt de verkeerde opleiding gekozen, Liddy, je had lerares eerste school moeten worden."

De bellen rinkelden en de drie zochten hun weg door de drukke gangen terug naar het lokaal. Op fluistertoon vroeg Katia, vlak voordat ze naar binnen liepen: "Die Jendar, hè, is hij altijd zo verlegen?" Waarop de twee andere meisjes elkaar aankeken en Liddy het uitproestte. Tómy wenste dat ze net zo hard kon lachen, maar nu moest ze het doen met hoofdschudden.

De Nieuwe Wereld 5: Tagmar's OordeelLees dit verhaal GRATIS!