3:''OLMAMALI''

160 12 1
                                                  

Böyle olmamalıydım.

Böyle mutsuz, böyle yalnız, böyle eksik...

Olmamalıydım.

Mutlu olan insanlara bakıyorum. Bazen kendimi görüyorum onlarda, acaba onlarda mı benim gibi iyi rol yapıyorlar diye merak etmiyor değilim. Gülmek, eğlenmek basit işler benim için. Çünkü biri nasılsın dediğinde ''iyiyim.'' demek herkese alışkanlık olmuştur bilirim. İyiyim diyorsun ama kaç kişi inanıyor buna? Genelde seni tanımayanlar ya da tamam o zaman deyip kestirip atmayı seven gereksizler değil mi? Gereksiz diyorum çünkü, onlar yaşamdan bir beklentisi olmayan, artık kendini salmış insanlar. Mesela, ben. Ben de gereksizim.

Bu dünyaya atılmış en büyük kazığım.

Mutluluk genelde çocukken tam anlamıyla yaşanan bir duygu. Ben mutluluk nedir bilmem. Ben çocuk bile olamadım. Bana çocukluğumu yaşatmadılar. Baba. Özellikle sen. İlk aşık olduğum adam olmak yerine çocukluğumu yok etmek iyi fikirdi kabul ediyorum. Beni bu dünyaya ait hissettirmediğiniz için de ayrıca teşekkür ederim.

Böyle olmak zorunda değildi. Bu bir cinayet.

En kötüsü de insanın nefes alıyorken ölmesi, kalbi atarken hissedememesi, önünde yaşayacak belki de çok zamanı varken aklındaki tek düşüncenin ölüm olması.

Kolay değil o işler. Yaşamak zorundasın, komikmiş. Ağlamak istemiyorum. Geçmiyor. Gülsende ağlasanda geçmiyor. Bu acı geçmiyor. Olayları yoluna koymak, sürekli toparlamaya çalışmak yetmiyor. İnsanların yalan söylemesini ister oldum. En azından yalanlarla mutlu olmak. Mesela, seni seviyorum desin.

Ben artık birilerinin dediği sözleri karamsarlığa kapılmadan inanmak da istiyorum aslında.

Neyse.

Onu bunu boşverin.

Her ne kadar böyle olmasını istemesekte hayat bu. Bizim kafamızda ise tek söz olarak ''böyle olmamalıydı.'' kalacak. Biz mutsuz insanlarız, siz mutlu olun.

DERİNHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin