ep.1

60 8 4

"Fare ve Hollandalı, siz Bogotá'daki büyük laboratuvara gidin. Ortamı kontrol edin."

"Peki efendim."

"Kiko, sen de şu çocuğun işini bitir."

"Emredersiniz."

Rahat deri koltuğunda gerindi. Önündeki makbuzları incelemeye devam etti. Bir süre sonra karısı içeriye girip usulca kapıyı kapatıp kitlemişti.

"İşlerinden ne çocuklarımıza ne de bana vakit ayırabiliyorsun."

Somurtarak söylendi sevgili eşi. Yüzüne yumuşak bir gülümseme yerleştirerek karısına yaklaştı ve belinden tutarak kendine yasladı.

"Üzgünüm canım. İşler bu aralar fazla yoğun. Kendimde değilim."

Biraz daha eğilip eşinin boynuna sokuldu ve o çok sevdiği kokuyu içine çekti. Ufak ufak öpücükler bırakıyordu.

"Bunu telafi edebilirim."

-------------------

"Efendim, istediğiniz gibi bir şöför getirdim. Sicili temiz ve oldukça sadık birisidir."

Diğerlerine göre daha cılız olan genç belindeki silahı iyice yerleştirip arkadaşının omzunu patpatladı. Yeni şoför biraz sendeleyerek öne çıktı ve eğilerek selam verdi.

"Size, mahallemiz için yaptıklarınız karşısında minnettarım efendim. Sizin için çalışmak benim için bir onurdur."

Patron, birkaç adım yaklaştı arkadaşı gibi cılız olan şoföre. Omzunu sıktı güven duygusu verircesine.

"Bundan sonra birlikteyiz evlat. Fakat oldukça güçsüz görünüyorsun. Quica! Bu çocuğa git de bir şeyler yedir. Güçlenmesi gerekiyor."

Tekrar yüzündeki yumuşak gülümsemeyle şoföre döndü ve yanağını okşadı.

"Teşekkürler evlat."




_______________

Esinlendiğim şeyden olabildiğince uzak duruyorum fakat ister istemez etkileniyorum. "Quica" adı yerine de daha uygun bir ad bulamadığım için öyle yaptım.

Eğer hikayeden rahatsız olursanız yani bu esinlenme değil aynısını yazmışsın resmen, derseniz lütfen beni bu konuda uyarın. Hatalarımı görmek istiyorum.

Kendinize iyi bakın.

Pablito [ShowKyun]Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!