8.Bölüm

1.4K 143 4

‘’yeter ufaklık iki gündür romantik film izliyorsun sıkıldım artık’’ Baekhyun Chanyeol’ü dinlemiyordu. ‘’hey ufaklık sana diyorum’’ ‘’ kes sesini Casper en heyecanlı yerinde şimdi’’ Chanyeol kollarını göğsünden birleştirdi. Kısa bir süre sonra Baekhyun’un burnunu çektiğini duydu. Gözünden yaş gelmiyordu belli ki gizlice silmişti. ‘’bunda üzülecek ne var’’ dedi televizyona gösterirken. ‘’o çocuk kızı öptü. Ama o kız ona aşık’’  Chanyeol gözlerini yumdu. ‘’öpüşmenin neresi üzücü’’ kumandaya basıp televizyonu kapadı. ‘’niye kapadın’’ Baekhyun kumandayla tekrar televizyonu açtı. ‘’böyle şeylerden nefret ediyorum’’ dedi Chanyeol ‘’televizyon benim bu seni ilgilendirmez nefret ediyorsan rahat bırak beni’’ ilk defa kavga ediyorlardı. Aslında karşılaştıklarından beri sürekli tartışıyorlardı. Ama sadece eğlence amaçlıydı. Şakalaşıyorlardı. Şimdi kavga ciddileşmişti.

Chanyeol tekrar televizyonu kapadı. ‘’yahh kapatma şunu’’ Baekhyun tekrar televizyonu açtı. ‘’öpüşmeler ve aşklar midemi bulandırıyor’’ Baekhyun ayağa fırladı ‘’sen ne anlarsın ki sen hayaletsin’’ sinirlenip mutfağa gittiğinde söylediğine pişman oldu. Her zaman peşinden gelen hayalet şimdi gelmemişti. Yaslandığı tezgahtan uzaklaşıp sola döndü ‘’demek öyle’’ Chanyeol eğilip dudaklarını öptü. Baekhyun gözlerini büyüttü. Bir hayaletin onu öpmesine mi şaşırmalıydı yoksa hayalet olmasına rağmen yumuşak dudaklarını hissetmesine mi? Chanyeol geri çekilip gözlerinin içine baktı. ‘’bende bir zamanlar insandım ufaklık’’ dedi kaybolurken.

Artık  işe başlamıştı. Hemen etrafa alışmıştı. Luhan’ın dediği gibi burası rahattı. Gelen müşteriler çalışanlar patronu hepsi güler yüzlüydü. Chanyeol’den özür dilemiş ve aralarını düzeltmişti.

Baekhyun yorucu iş bitiminin sonunda evine geldi. Etraf sessizdi. Her gün Chanyeol kapıda ‘hoş geldin ufaklık’ diyip belirirdi. Ama yoktu. ‘’Casper’’ diye seslendi ama hiç ses yoktu. ‘’Casper’’ yine bir ses yoktu. ‘’nereye gitmiş olabilir’’ odalara baktı. Bodruma bile baktı. Ama yoktu. Gitmişti. İçinde acı da olsa bir mutluluk olmuştu. İki gün boyunca Chanyeol’ü görmemişti. ‘’istediğin oldu Casper bu evden kurtuldun’’ dedi gece yatarken.

Sabah salon geldiğinde Chanyeol’ü koltukta otururken buldu ‘’Casper’’ koşarak yanına geldi Chanyeol başını öne eymiş her zamankinin aksine sessizdi. ‘’ne oldu?’’ diye sordu Baekhyun Chanyeol sonunda başını kaldırmıştı. ‘’bilmiyorum buradaydım bir anda sanki geri çekildim bir karanlığa hapsedildim bağırdım çığlık attım ama kurtulamadım. Ama bu gün kendimi burada otururken buldum. Sanki bir an gözümü kapamış bir an açmış gibiydim. Etraf karanlıktı nefes alamıyor gibiydim’’ Baekhyun elini omzuna koymak istedi ama Chanyeol’ün içinden geçti eli.

İşte bütün gün Chanyeol’e olanı düşündü. Öğle molasında Luhan’ın laptopunu alıp internette araştırma yaptı. Tek bulduğu solucan deliği(zaman yolculuyla ilgili bir kavram) Casper zamanda yolculuk yapıyor olamazdı değil mi? ‘’Casper sana yardım etmek isterken daha da dibe batıyorum’’ laptopu kapatıp Luhan’ın yanına gitti. Luhan her molada yaptığı gibi gazete okuyordu. Baekhyun’un gözüne bir haber ilişti. Luhan’a fark ettirmeden arkasından eğilip sessizce haberi oku ‘’aman Tanrım’’ diye bağırınca Luhan sıçrayarak gazeteyi buruşturdu. ‘’Baek korkuttun ne zamandır arkamdasın’’ eliyle kalbini tuttu. Baekhyun ona bir şey demeden gazeteyi eline aldı. Luhan ona korkuyla bakıyordu ‘’ne arıyorsun’’ Baekhyun sayfaları çevirmeye devam etti. Sonunda aradığı sayfayı buldu. Haberi daha yakından okudu. Luhan’da merak edip eğilip haberi okudu. Sonra Baekhyun’a baktığında gözlerini büyütmüş haberi okurken buldu. ‘’ne oldu Baek’’ dedi Baekhyun cevap vermeden gazeteye bakmaya devam etti.

HAYALETBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!