Κεφαλαιο 3:

Την επομενη μερα ο Λιαμ μου προτεινε να παμε μαζι στο σχολειο. Ηθελε λεει να δουνε ολοι ότι τα ξαναβρηκαμε και ότι ειμαστε παλι μαζι. Δεν εφερα αντιρρηση, τι να του ελεγα κιολας ‘’όχι δεν θελω?’’ εεε και πηγα. Με κρατουσε ολη την ωρα από το χερι. Το παραδεχομαι, ενιωθα χαρουμενη. Ημουν χαρουμενη. Πιστευα πως ειχα κανει καλα που του εδωσα κι άλλη ευκαιρια. Φαινοταν πως ειχε αλλαξει,δεν ηταν ο παλιος Λιαμ. Ηταν ενας διαφορετικος  Λιαμ. Διαφορετικος  προς το καλυτερο! Η ισως ετσι ηθελα να πιστευω γιατι δεν ηθελα να ξαναπληγωθω. Ειδα και τον Κεβιν, καθοταν σε μια γωνια και μας κοιτουσε πολύ περιεργα. Ηταν χλωμος και ανεκφραστος. Μακαρι να μπορουσα να μαθω τι σκεφτοταν για μενα εκεινη την στιγμη. Προφανως όχι και τα καλυτερα. Αλλα τι να εκανα? Εκεινος ηταν που δεν μου μιλουσε, εκεινος  ηταν που μου φερθηκε ανωριμα. Την μια μερα όλα καλα , την άλλη τιποτα. Αποφασισα λοιπον και εγω να μην ασχολουμαι. Περασαν μηνας σχεδον και με τον Λιαμ μπορω να πω ότι ημασταν πολύ καλα μαζι. Δεν μου χαλουσε χατηρι. Οσο αφορα την Αντισσον? Ηταν με τον Ντερεκ. Ο Κοντι ειχε σκασει από την ζηλεια του και φαινοταν. Μου χε ψιλοαναφερει κατι και ο Λιαμ για κεινον, κατι για να μιλησω στην Αντισσον για τον Κοντι αλλα του απαντησα ότι ειχε την ευκαιρια του και την εχασε. Απαντησα ότι μου ειπε η Αντισσον δηλαδη…

‘’Μια,τι μαθημα εχεις τωρα?’’

‘’Χημεια Λιαμ. Χημεια! Μαζι εχουμε το ξεχασες?’’

‘’Ααα ναι σωστα, κοιταξε εγω αυτή την ωρα δεν θα μπω, πρεπει να παω καπου για χαρη του Κοντι! Μπορεις να με καλυψεις?’’

‘’Καπου? Καπου που?’’

‘’Μην ανησυχεις Μια με τον Κοντι και τον Ζακ θα ημαστε, θα κατεβουμε στην πολη για κατι δουλειες για την ομαδα ρακγμπι’’

‘’Καλα Λιαμ, ενταξει’’

‘’Ελα εδώ…’’ Τα χειλη μου αισθανθηκαν τα δικα του αλλα τον διεκοψα λεγοντας του ότι επρεπε να γυρισω στην ταξη. Τον αποχαιρετησα και εφυγα. Μπαινοντας εγινε το αναμενομενο…

‘’Δεσποινης Καντις γιατι αργησατε??’’

‘’Συγνωμη κυριε Ρικ, δεν θα ξαναεπαναληφθει’’

‘’Το ελπιζω. Παιδια.. . ξερετε που είναι ο Λιαμ?  Γιατι δεν είναι στην θεση του’’

‘’Δεν αισθανοταν καλα και πηγε σπιτι’’ ειπα.

‘’Φυσικα, αμεσως να τον καλυψεις’’ Πεταχτηκε μια φωνη από το βαθος, ηταν ο Κεβιν. Δεν καταλαβαινα γιατι εκανε ένα τετοιο σχολιο.

Στους δυο τριτος δεν χωραειΔιαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!