Κεφαλαιο 2 :

Περασαν καμποσες μερες από το γεγονος με τον Λιαμ και το θεμα αρχισε να ξεχνιεται από ολους και από όλα σιγα σιγα. Ευτυχως οι επομενες  μερες κυλησαν σχετικα ηρεμα, σπιτι , σχολειο, διαβασμα, σχολειο , σπιτι! Η Αντισσον προς μεγαλη μου εκπληξη δεν ειχε αναφερει καθολου το ονομα του Κοντι ολη την εβδομαδα…δεν πιστευα ότι εννοουσε οσα ελεγε ότι δεν θα ξαναασχολιοταν! Αν την ξερατε όπως εγω, πιστεψτε με θα καταλαβαινατε τι εννοω. Αυτος που γυρνουσε στο μυαλο μου και δεν ελεγε να φυγει με τιποτα ηταν ο Κεβιν. Ειχαμε γινει αχωριστοι για περιπου μια βδομαδα…ναι…μονο μια βδομαδα… Σκεφτομουν ποσο καλα μου ειχε φερθει τις προαλλες με το περιστατικο του Λιαμ. Μετα ξαφνικα δεν τον εβλεπα σχεδον καθολου στο σχολειο αλλα και όταν τον εβλεπα μου εμοιαζε απομακρος. Πιστευα πως ηταν η ιδεα μου αλλα οσο περνουσε ο καιρος ηξερα πως δεν ηταν, όταν απλα τον πετυχα στον διαδρομο πηρα την αποφαση να του μιλησω.. . .

‘’Κεβιν….γεια! Τι  κανεις;’’

‘’Συγνωμη Μια δεν εχω χρονο να μιλησω αυτή τη στιγμη , πρεπει να φυγω’’

‘’Περιμενε…εκανα κατι?’’

‘’Οριστε?’’

‘’Εκανα κατι που σε πειραξε? Παρατηρησα ότι με αποφευγεις.’’

‘’Οχι.. .οχι παρεξηγησες. Απλα ειμαι πολύ απασχολημενος με ολο το θεμα του καινουριου σχολειου, την μετακομιση, το διαβασμα ..και γενικα.’’

‘’Ναι καταλαβαινω…ενταξει’’

Και ετσι εφυγα λιγο αποτομα…ενταξει η αληθεια είναι πως το ειχα παρει ξεκαθαρα το μηνυμα ---Δεν σε θελει , δεν σε θελει απλα ηταν ευγενικος, δεν σε θελει βγαλτον από το μυαλο σου---- Μα ηταν ακομη πιο δυσκολο από ότι νομιζα…

*Την ειδα την πρωτη μερα του σχολειου και δεν μπορουσα να πιστεψω στα ματια μου. Με μαγεψε από την πρωτη στιγμη. Επρεπε να την γνωρισω, Το ηξερα πως θα μου ηταν δυσκολο μετα από όλα αυτά που εγιναν στο προηγουμενο μου σχολειο. . . αλλα οφειλα να προσπαθησω. Ετσι την πλησιασα και την γνωρισα. Μου ειπε ότι την ελεγαν Μια, συστηθηκα και εγω και αρχισαμε να μιλαμε ωσπου βρεθηκαμε στην ιδια ταξη. Όταν το μαθημα τελειωσε και την ειδα στον διαδρομο μαζι με καποιον που φαινοταν ξεκαθαρα ότι την ενοχλουσε πλησιασα και παραλιγο να πιαστω στα χερια με τον τυπο. Απορω πως εκεινη τον ανεχοταν. Εφυγα μαζι της βιαστικα και με ευχαριστησε για όλα οσα συνεβησαν. Δεν εχω ξανανιωσει τοσο χαρουμενος εδώ και καιρο αφου μετα συνεβη . .. Γνωρισα την φιλη της και μετα από λιγη ωρα εφυγα αφου πρωτα της ειπα πως θα τα πουμε ξανα. Και ηθελα πολύ να τα πουμε ξανα. Την βδομαδα που ακολουθησε ημασταν συνεχεια μαζι. Αλλα μετα απλα αλλαξα γνωμη. Δεν ημουν ετοιμος να ειμαι μαζι της….δεν ημουν καθολου ετοιμος ... Δεν ηθελα να την χασω αλλα δεν μπορω να κανω κι αλλιως …όχι ακομα τουλαχιστον! Ετσι την απεφευγα.. . οσο μπορουσα . . .και όταν ηρθε και μου μιλησε δεν ηξερα τι να της πω. Βρηκα δικαιολογιες της τελευταιας στιγμη αλλα ξερω πως δεν με πιστεψε. Δεν μπορω να κανω αλλιως.. . *

Στους δυο τριτος δεν χωραειΔιαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!