seventeen

11.2K 489 27

Hastanenin önündeki bankta oturmuş Jungkook'u bekliyordum. Onu görünce ne yapacaktım, ne tepki verecektim bilmiyordum. O beni hiç görmemişti ama ben onu hep görüyordum.

"Selam." Kafamı yukarı kaldırınca selam veren kişinin Jungkook olduğunu görmüştüm. Onun sesini daha önce hiç duymamıştım çünkü hep uzaktan izlerdim, tabii o uyurken penceresinden odasına girip yakından da izliyordum ama sesini hiç duymamıştım. Ses tonu çok güzeldi.

"Selam." Diyerek kafamı avucumdaki ellerime çevirdim oda yanıma oturmuştu.

"Annenin durumu nasıl?" Dedi. Oda bana değilde önüne bakarak konuşuyordu.

"Daha iyi." Onunla yüzyüze hastane önünde değilde daha güzel bir şekilde tanışmak isterdim.

Üşüyen ellerimi montumun cebine soktum. Ona bakmak istiyordum ama bakamıyordum. Neden bilmiyorum, sanırım utanıyordum o mesajlardan sonra.

"Üşüyor musun?" Dedi kafasını bana çevirerek.

"Evet ama iyi hissettiriyor." Dedim. Kafasını salladı. Birden beni göğsüne yatırdı çekerek. Kafamı kaldırmaya yeltendiğimde ise izin vermedi ve beni üşümemem için sarmaladı.

"Gerek yoktu, teşekkür ederim." Dedim. Neden bu kadar çekiniyordum?

"Mesajları atan kızla burda ki kız bambaşka biri gibi." Dedi gülerek.
Ben de gülümsedim.

"Hey! O konuyu açma." Yüzüne bakmak istiyordum, onu bütün gün incelemek istiyordum.

"Neden? Utanıyor musun yoksa?"  Dedi sırıtarak.

"Evet."

"Hayır dersin sanıyordum."

"Neden yalan söyleyeyim?"

"Bilmem, genelde kızlar bu konu hakkında yalan söyler."

"Ben gördüğün ve tanıdığın kızlardan farklıyım Jungkook." Dedim ve onun gülümsemesini sağladım.

"Evet Sun Yeon, sen gördüğüm ve tanıdığım tüm kızlardan farklısın."

Böyle bir itiraf beklemiyordum ve kalbim güm güm atıyordu..

grumpy :: jeon jungkookBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!