[9] ♕ Cyrus Dizon

2.2K 58 1

Hana's POV

It's been a week simula noong napa-away ako. At dahil galit na galit si Tyler, ayun pati future nila naapektuhan. Di pwede silang papasukin sa ibang University dito sa Pilipinas. Pero sa ibang bansa pwede pa.

Ito kami ngayon nagmi-meeting para sa christmas party namin. Di naman kami mga kill joy para di yun i-celebrate.

“Hana, di lang ba tayo magpapasko?” tanong ni Hanniel saakin. Di naman ako sosyal tulad ng mga kaibigan niya.

“Di ko alam. Ikaw nalang magdesisyon” sabi ko. Nakakapagod kayang mag-isip.

“Mag-travel kaya tayo?” sabi niya. Magandang ideya yun ah? Pumunta kaya kami ng Korea.

“Pumunta tayo sa Korea” sabi ko sakanya syempre nakangiti ako. Para pumayag tong malanding ito.

“Okay. Pagkatapos ng Christmas party aalis agad tayo.” sabi niya.

“Thank you Hanniel. Promise di ka gagastos kay Mama ako hihingi. Thank you talaga!” sabi ko. Makakapunta na din ako!

“Hoy kayong dalawa dyan nakikinig ba kayo?” sigaw ni Terrence saamin.

“Pakialamong gago ka?” sabi ni Hanniel at binatukan niya si Terrence.

“Ikaw naman kasi Terrence, naiinggit ka sa buhay nila no? Mag-asawa kanalang!” singhal naman ni Zayde.

“May suggest ako!” sabi ko sakanila. Kami nalang kaya ang wala pang plano sa Christmas Party namin. Puro kasi kalokohan.

“Ano yun?” mahinhin na taning ni Angel. Ang quite niya talaga.

“Sa Bar nalang kaya tayo nila Zayde at gabi natin gaganapin. Tutal maganda nama doon.” I suggest.

“No way! Ayoko nga. Mamaya malugi ang Bar ko sainyo! Ang lalakas panaman nila uminom!” sigaw ni Zayde. Tch. Ang kuripot naman nito.

“That's good. Ako ang bahala ng gastos. Angel let's go” sabi ni Tyler. Bakit ba ang bait niya pagdating kay Angel?

“Saan tayo pupunta?” tanong ni Angel.

“Surprise ko sayo yun” sabi ni Tyler with matching smile pa yan! Tapos kung kami kausap kala mo may namatay.

“Hoy Tyler! Saan mo siya dadalhin?” tanong ni Axel. Sa wakas nagsalita din siya.

“Wala ka na doon!” sigaw ni Tyler. Ayun tuluyan na silang umalis!

“Siguro tapos na tayo kaya umalis na tayo. Tara na, Hana” sabi niya saakin at hinawakan ang kamay ko. Gosh! Parang may kuryenteng dumaloy, ano to La Luna Sangre? Tristan and Malia lang ang peg!

“Mabuhay ang Single!” sigaw ni Terrence.

“Mamatay kang gago ka!” sigaw ni Yuan kay Terrence.

“Yuan, nakikinig ka ba? Sabi ko mabuhay hindi mamatay! Bobo ampotek!” sigaw Terrence pabalik kay Yuan.

“Tangna! Ang bobo niyo!” sigaw ni King sakanila.

“Nagsalita ang hindi bobo!” sigaw nilang lahat. Kawawa naman si King.

“Hana, tara na!” hinila na ako ni Hanniel. Pumunta kami sa parking. Pakiramdam ko nag-iinit ang pisngi ko kahit malamig ang panahon.

“Ihahatid na kita pauwi. May pupuntahan pa kasi ako.” sabi niya, agad akong nakaramdam ng lungkot. Ano na ba anh nangyayari saakin? May sumapi ba saakin?

“Saan ka naman pupunta?” tanong ko. Curious ang peg!

“Sec-----”

“Nasa rules natin na dapat alam ko kung saan ka pupunta.” pagputol ko sa sasabihin niya.

“Sa condo ko.”

“Sino kasama mo doon?”

“Si Phia.

“Okay. Umuwi ka ng maaga.”

“Tch. Your acting like my wife.”

“Gosh Hanniel! I'm your wife. I have the rights nga para magtanong kong anong gagawin mo sa babaeng yun! ”

“Your so overacting! Your just my fvcking wife because of bussines. Pasalamat ka hindi ako tumanggi”

“Sa tingin mo ba ginusto ko to? Ang makasal sa lalaking di ko alam ang panggalan, ang mukha, ang di ko pa nakikita!”

“Tch.”

“Stop the car!” maowtoridad kong sabi. Ayokong makita niya akong umiiyak. The hell! Matapang ako!

“Hell no.”

“I said stop the car!” sigaw ko ulit.

Ipinarada niya ang kotse niya sa gilid. Bumaba na ako. Buti nalang di niya ako sinundan. Pinaharurotan na niya ako ng kotse niya. Ang panget naman ng kotse.

Shit my tears! Wala pa naman nagpaiyak saakin ng ganito. Bakit nga ba ako naiiyak. May trauma nga pala ako. Noong nag-away kasi si Mama  at Papa, nagsigawan sila. Natakot ako noon, halos di ako nagsasalita, di ako kumakain pero noong nagkabalikan sila. Naging okay na ang lahat.

Naupo muna ako sa gilid. I don't care kong maraming tao ang nandito. Nasa gilid lang ako ng kalsada habang iyak ng iyak. Ang banaw ko na ngayon. Noon umiiyak lang naman ako kapag may namamatay na malapit saakin minsan nga di ako umiiyak. Ano bang mayroon siya?

“Hana?”

Dahan-dahan akong umangat. Di ko makita ng malinaw yung mukha niya.

“Cyrus?” tanong ko. Wala naman akong ibang kilalang kaibigan kundi si Gavin at Cyrus lang. Kaya baka si Cyrus ang isang ‘to.

“The one and only” sabi niya. Tama ako! Si Cyrus nga!

Binuhat niya ako. Di na ako pimalag dahil nanghihina na ako. Paano ba ako makakapunta sa Christmas Party namin mamaya?

Isinakay niya ako sa kotse niya. Sinabi ko nalang kong saan yung address ko.

“Nandito na tayo. ” sabi niya. Bumaba na ako. Inalalayan niya nalang ako na makapasok sa loob.

Halos makatulog ako sa sa pagod. Siguro matulog na muna ako ngayon para may lakas na ako mamaya.

♕♕♕♕♕♕♕♕♕

Cyrus POV

Cyrus Dizon nga pala. Childhood friend ko si Hana. Ang ganda pala ng bahay niya. Bumaba na ako sa sala para hintayin yung asawa niya. May itatanong lang naman ako sakanya, kung bakit iyak ng iyak si Hana.

Buti nalang kumain muna ako. Siguro kung hindi kanina pa ako gutom na gutom.

Nagdidilim na at nabo-bore na ako. Ayoko namang mangialam. Bigla namang bumukas yung pinto.

“Who the hell are you?!” sigaw ng lalaking pumasok. Siguro ito ns yung asawa ni Hana.

“Hanniel, calm down he is my friend” napatingin ako sa nagsalita. Gising na pala siya.

“Okay” sabi ng lalaki. Seriously? Mag-asawa ba sila. Ang cold naman nila sa isa't isa.

“Cyrus sa guest room ka muna mag pahinga. May pupuntahan lang kami ni Hanniel.”

“Okay mag-iingat ka doon” paalala ko sakanya.

“Okay I will” sabi niya saakin at yinakap niya ako. Ang sarap naman sa pakiramdam. Ang gaan sa loob.

“Na-miss kita, Hana ko” sabi ko sakanya. How many years din kasi kaming hindi nagkita.

“I miss you too.”

“Ahem! Hana, magpalit ka na pupunta na tayo.” singit ni Hanniel saamin. Panira din ng moment eh!

“Okay.”

Iniwan na niya ako. Pumunta na siya taas para sundan si Hanniel.

♕♕♕♕♕♕♕♕

Casanova's  WifeRead this story for FREE!