2.BEN İNSAN DEĞİL MİYİM?

20.6K 1.3K 1.7K
                                    

"Oy anam anam!!!Ben o izbandut ibnenin yüzümüzün şeklini değiştiren ellerine de burnumuzu kıran kafasına da ayaklarımızı ezen ayaklarına da karnımızı sırtımıza yapıştıran dizlerine de tüküreyim."

O izbandut herifin ellerinde öldürmeyen Allah demek ki ölmesi için daha acıklı bir yol bulmuştu gariban Alp'e.Sızlanmaya yani kısaca Alp'in azıcık kalmış olan akıl sağlığını da yitirmesi için uğraşmaya devam eden Yavuz , o kadar meşguldü ki söylenmeyle üzerine saplanan bakışların farkında değildi.Morarmış gözüne buzu tutarken bir yandan söylenmeye diğer yandan da ağrılarından dolayı inlemeye devam ediyordu.

"Hayır bir de adam o kadar güzel dövüyordu ki utanmasam bir daha döv diyecektim."

Aslında elinin altındaki kumandayı gerizekalıya fırlatırdı ama o kadar çok dayak yemişti ki ağrıdan değil kolunu kaldırmak nefes almak bile zor geliyordu.O yüzden Yavuz 'u iplememeye kadar verdi.

Elindeki buzu morarmış elmacık kemiğine bastırmaya devam ederken acıdan kararan gözlerini kapattı.Belki hayatı değil ama bugün olanlar film şeridi gibi gözlerinin önünden geçti.

Gündüz okulda aldıkları saldırı haberi sonrası ne yapacaklarını konuşmuş,en sonunda karşı tarafla uzlaşma kararı almışlardı.Yanlış anlaşılmasın sakın,bu uzlaşma kararı karşı tarafın dayağından kaçmak için değildi.Zaten böyle bir şey kendini davasına adamış hiçbir kurda yakışmazdı.Polisin üniversiteyi gözetlediğini bildiklerinden kavganın gece okul dışında gözden uzak bir yerde olması konusunda uzlaşmışlardı.Muhtemelen bu ilk ve son uzlaşma olacaktı.

Gece 12'ye yakın,şehrin en izbe mahallesinde buluşup direk kavgaya giriştiklerinde hesaba katmadıkları bir şey olmuştu.Tam iki grup birbirine girmiş Allah ne verdiyse biri diğerine vururken Alp örgütün üniversite başkanıyla yumrukları ile anlaşırken boyu 1.90'ı aşan , deri ceketinin bile örtemediği kaslarıyla ibnenin biri kavgaya girmişti.

Başta Alp'in adamlarından birine vurunca Alp karşı tarafın köpeği sanmıştı geleni ancak giriştiği genci biraz hırpalayıp başka birine geçince bu defaki hedefinin solcunun teki olduğunu görmüştü.O arbedede çok dikkat edememişti ama sıra Alp'e gelene kadar 5-6 kişiyi dövdüğünü tahmin ediyordu.Çünkü adam her dövdüğünü hareket edemeyecek halde yerde kıvranır şekilde bıraktığından kimleri dövdüğünü anlamak zor değildi.

"Sen kimsin" demeye kalmadan yüzüne yediği yumrukla adamın kim olduğunu sorgulamayı siktir etti.Yediği yumruğa tekme ile karşılık verirken kavganın en acılı kısmına giriş yapmışlardı.Adamın 3 darbesine 1 darbeyle karşılık verişi ile kendi 5 darbesinin adamın 1 darbesine ancak eşit olduğunu hesaba katarsak varın gerisini siz düşünün.

Böyle böyle kavgaya dahil olan herkes -yaklaşık 10 kişi- güzel bir dayak yerken tek tesellileri adamın da sendeleyerek oradan uzaklaşmış olmasıydı.Gerçi adamın durumunun aralarında en az dayak yiyenden bile iyi olduğunu ve giderken yüzünde tatmin olmuş bir gülümseme olduğunu göz önünde bulundurursak Alp'inki ancak züğürt tesellisi oluyordu.

"Reis be sence kimdi o hayvan herif?"

Alp kendi aklına da takılan bu sorunun cevabını bilmeyi çok isterdi.Kanepede uzanmış yarılmış kaşı ve patlamış dudağı ile tek gözünü kendisine dikmiş arkadaşına baktı.

Onun karşısındaki koltukta yayılmış başını koltuğa yaslamıştı.Bu pozisyonda Yavuz'u görmek zordu ancak her yanı öyle ağrıyordu ki kendini düzeltmeye çalışmadı bile.

"Bilmiyorum ama örgüt biliyor olabilir.Bir bakalım onlar da bilmiyorsa kendimiz araştırırız."

Doğrusu adamı bulunca ne yapacaktı daha bilmiyordu ama şimdilik sadece hedefe odaklanması yeterdi.

YAKAMOZHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin