YSABEL'S POV:

When I regain conciousness, pinalipat na ako agad nila mommy sa private room dahil hindi kasi ako pwedeng mag stay sa emergency room dahil bawal madaming tao dun eh andami nila nag aalala sakin.

"Are you sure your okay?" worried na tanong ni mommy sakin kaya tumango lang ako
"Mom, I'm fine. Stop being so OA because its annoying!" sabi ko nalang sa kanya kaya ngumiti lang sya tsaka nya ako hinalikan sa may noo
"Thanks God nothing bad happen to you my dear Ysabel! Because if something bad happen to you, I don't know what will I do to Kyle" sabi naman nung lola ni Angelo sakin kaya ngumiti lang ako

Habang nag uusap kami dito biglang pumasok si Kyle kasama si papu.

Why are they together? And where did they came from?

"How's my grand daughter?" tanong ni papu sabay lakad palapit sakin
"Still alive and well" sagot ko naman kaya sya natawa tsaka nya ako hinalikan sa may pisngi
"Mom, can I talk to him?" tanong ko kay mommy habang naka tingin kay Angelo na naka tayo lang dun sa may pinto nitong room
"Of course!" sagot naman ni mommy tsaka na sila lahat lumabas ng room kaya kaming dalawa lang naiwan

Nakalabas na sila lahat lahat pero naka tayo pa rin si Angelo dun sa may pinto.

"Why are you still standing there? Come here" tawag ko sa kanya kaya dun lang sya nag lakad palapit sakin pero hanggang dun lang sya sa tapat nitong hospital bed
"What the hell is wrong with you? Don't tell me iniiwasan mo na rin ako kagaya ni Ernest" asar na sabi ko sa kanya pero umiling lang sya
"Then bakit ayaw mo lumapit sakin?" tanong ko ulit sa kanya pero di pa rin sya sumasagot

Anong problema nitong lalaking to?

Hindi naman ako pwedeng tumayo dahil dito sa naka kabit na dextrose sa kamay ko.

"Are you okay?" biglang tanong nya sakin kaya tumango lang ako
"I'm fine! How about you? Are you okay?" tanong ko naman sa kanya kaya tumango lang rin sya
"Look at your face! You look so terrible!" sabi ko ulit sa kanya kaya ngumiti lang sya

After nung pag ngiti nyang yun natahimik nalang ulit kaming dalawa.

Him being so quiet is so awkward!! Very very very awkward!!!

"Hey! Gusto mo bang ako nalang ang lumapit sayo or ikaw ang lalapi at uupo dito sa tabi ko?" tanong ko sa kanya pero di pa rin sya sumasagot
"Well, I can take this off rin naman para ako nalang lalapit sayo at makapag usap tayo ng maayos" sabi ko sa kanya sabay akmang tatanggalin yung naka kabit na dextrose sa kamay ko pero bigla syang lumapit sakin para pigilan yung kamay ko sa pag tanggal nung dextrose
"Lalapit ka rin naman kailangan mo pa talagang takutin" sabi ko sa kanya pero seryoso lang syang naka titig sakin habang hawak hawak yung kamay ko

What is wrong with him?

He's acting strange!

"Can I ask what happened earlier?" tanong ko bigla sa kanya pero hindi sya sumagot
"Kung ayaw mo sabihin okay lang naman" sabi ko ulit sa kanya kaya binitawan nya yung kamay ko tsaka sya naglakad papunta dun sa upuan na nasa right side nitong hospital bed
"Do you really want to know what happened earlier?" seryosong tanong nya sakin pagka upo nya
"Gusto ko talagang malaman kung bakit kayo nag away ni Ernest. He is your bestfriend!" sabi ko sa kanya tapos bigla lang syang ngumiti
"Yes! Ernest is my bestfriend and everything he say is for my own good. He only wants to help me but I didn't listen to him and I think that made him so angry" seryosong sabi nya sakin
"That's why he started punching you?" tanong nya ulit tapos tumango lang ako
"I don't want to fight back but I understand why I can't control my self earlier that's I punch him too" seryosong sagot nya
"Ano ba talaga reason bakit kayo nag sapakan?" tanong ko ulit
"Its nothing" sagot nalang nya
"Anong its nothing. Tignan mo nga yang mukha mo!" seryosong sabi ko sa kanya sabay hawak dun sa baba nya para tignan yung parts ng mukha nya na natakpan ng bandage, unti na nga lang yung buong mukha nya na yung matatakpan ng bandage.

Secretly Married To The Campus Prince (ON GOING)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!