KABANATA 2-Paalam

15 3 0
                                                  

Nakatulog ako ng mahigit isang araw dahil sa pagod sa aming paglalakbay ni rodrigo..

Gusto kung bumangon ngunit hindi pa gumaling ang binti ko.. masakit parin ito. '

may biglang kumatok sa pinto.. pinapasok ko ito at si rodrigo pala..

"Magaling kana ba.."
"Ito medyo namamaga parin.."
"Makakasama kaba mamaya sa sayawan sa bayan??"
"Bayle??,"
"Oo bayle.. sama ka..??"

"Uhmm.. hindi ata.. namamaga pa kasi ang binti ko.."
"Sayang naman oh..buti pa dito nalang ako at ipasyal mo ako sa mansyon mo??"
"Cge.."

At biglang pumasok si ama..

"Ama.. ipapasyal ko mamaya si rodrigo sa ating mansyon.. mamaari ba ama??"
"Syempre naman.. basta magingat lang kayo sa mga kwarto.. ah may iba kasi tayung mga bisita galing sa istados unidos.."
"Salamat ama.."

May inabot sa akin si ama.. isang sulat..

"Saan po galing yan ama??"
"Ibinigay sa akin to nung anak ng isa sa ating mga bisita si Hindio Mafran ang bisita natin galing sa India.."

"Talaga po.."

Binuksan ko ito at binasa.. ang mga nakasulat roon ay napakaganda ang pagkasulat mga letra na ka hangahanga..

Ako nga pala si Goerge Mafran.. isa sa inyong mga panaohin dito sa inyong mansyon.. Sumulat ako para ipahatid sayo ang nararamadaman ko.. Talaga ngang likas sa iyong mukha ang kagandahan.. Kayat ng makita kita bago ka umalis dito sa mansyon.. natoto na akong umibig sayo.. Sana ay magkita tayu mamaya sa may harden sa baba.. bago tumakipdilim sana ay nadun ka..
   
                                    Umiibig sayu,
                                    Goerge Mafran..

Napangiti ako sa kanyang sulat.. hindi ako akalain na mga lihim palang pagtingin ang isa sa aming mga panaohin dito sa aming mansyon..
Tumingin sa akin si rodrigo..

"Sino yang sumulat luz??"
"Ewan ko hindi ko sya kilala pero basi sa kanyang sulat sya raw si goerge mafran.."
"At ano ang kanyang mensahe..??"
"Lihim syang umiibig sa akin.."
Habang yinayakap yakap ko ang aking sulat.. bakas sa aking mukha na napaligaya nya ako..

"Oh.. anak.. wag kang masyadong magpaloko ah.. tandaan mo.. abosado ang taga ibang bansa.."
"Ama.. grabe ka naman.. hindi lang ibig sabihin na nagandahan sya sa akin.."

Nagulat ako ng biglang umalis si rodrigo.. ano kayang nagyari doon.. hindi lang naman nagpaalam..??...

"Tingnan mo.. may nasaktan kana!!"
"Bakit??.. hindi ko naman sya ina ano ah.."

"Anak kapag nasa harapan ka ng isang lalaki.. wag kang masyadong mag pakilig dyan sa sulat mo.. dahil may dahilan na nasaktan rin sya.. Alam kong bakit??"

"Bakit po."

"Dahil lihim din syang umiibig sayo.."
"Uhmm.."
Natahimik ako sa sinabi ni ama.. Hindi ko aakalain na ganon rin si rodrigo sa akin.. Oo yung masasayang araw na nakasam nya ako.. talaga ngang ikakatibok yun ng puso ni rodrigo..

"Oh.. maiwan na kita dyan at may kakausapin pa ako.."
"Cge ama.. salamat.."
Napatulala nalang ako habang tinatanaw ang bintana.. iniisip kung ano ang gagawin para mapatawad ako ni rodrigo..

Habang tinatanaw ang baba nakita ko si rodrigo na nakabihis.. uhmm.. asan kaya pupunta si rodrigo..

"Rodrigo??!!"
Nakita kung tumungin sya sa akin at kumaway..
"Saan ka pupunta??"

Tumalikod si rodrigo habang dala dala nya ang maletang abaniko..

"Rodrigo..!!!.."
Agad akong bumaba kahit na masakit pa ang binti ko tiniis ko ito upang malaman lang kung saan pupunta si rodrigo...

Nang makalabas na ako ng bahay ay nakita ko syang sumakay sa isang kalesa...

"Rodrigo.. rodrigo.. saglit lang.."
Tumakbo ako patungo sa kanya..

"Luz dyan kalang.."
"Bakit rodrigo saan ka pupunta??"
"Luz.. pupunta na ako ng cebu upang doon muna ako manirahan.. at nais ko ring ipagpatuloy ang pag aaral doon.."
"Pero rodrigo nangako paka sa akin.. na ipapasyal kita sa mansyon.."

Malalaking patak ng luha ang umagos sa aking mga mata..

"Ipagpaliban mo na yun.... manong tayu na po."
"Rodrigo wag" .. habang hinahawakan ko ang kanyang kamay at sya rin ay kita ko na pilit nyang pinupunasan ang kanyang mga luha.
"Rodrigo!!!"
At nabitawan ko ang kanyang kamay.. Hindi ko matanggap ang pag alis ni rodrigo.. mga luha na walang pigil ang pagbuhos .. lumapit sa akin si ama at inalalayan nya ako patungo sa mansyon..

"Lola ang ganda ng kwento ..ano na ang nangyari lola ??" Pag ngungulit ng isang bata ..
"Hanggang doon lang ang kwento ni Rodrigo at ni Luz hindi ko na rin kasi alam ang mga sumunod dahil mga blanko ang nandito"Wika ni lola Chora ..Isang matanda sa san Rodrigo at nakatira sa bahay ng kanyang anak ..upang maging libangan ni lola chora ipinagbilin muna sa kanya si Josh upang maging aliw nito sa matanda ..
"lola ..gusto ko nang sunod.."pagpipilit nito sa kanyang lola ..habang akay akay nito sa kanyang tuhod .."Uhmm..dahil mapagpilit ka ...cge ..sasabihin ko sayo ang rason .."Isusulat ang bagong kabanata sa taong magbibigay buhay ulit sa tunay na tadhanang pagibig"

Napatulala si Josh sa kanyang lola ..hindi kasi nito alam ang sinasabi ng kanyang lola ..
Ilang sandali ay dumating ang ina ni josh na may dalang jollebee cheken joy ..napatalon talon ito sa saya tsaka ..napangiti nito ang kanyang lola .."Josh ..ikaw si Rodrigo ..alam kung ikaw yan ..at darating din ang araw bibigyan mo ulit ng Buhay ang kwento nina Rodrigo at Luzia .."

Song Chapter below.....

Paalam by klarisse de guzman..
From:youtube

Walang katotohanan ang pangalan ..pangyayari oh di kayay lugar ..itoy sadyang nagkataon lang ..
Gawa lamang po ng makulit na isipan ng may akda ..

Wala po ditong Bahagi na maaring kopyahin o gayahin kung meron eh ihahatulad narin sa isang magnanakaw..

I live On Once upon A Time Where stories live. Discover now