6

1K 146 9

Gözlerimi açıyorum. Yaklaşan Korku değil.

Ama beni Korku kadar iyi bilen birisi.

Mars aniden önümde belirince korkuyla sıçrıyorum. Gülümsüyor. ''Korkma, Venüs. Melekler korkmaz.'' 

Koşarak ona sarılıyorum. Biri sesimi duymuş. Bir melek sesimi duymuş. ''Fazla vaktimiz yok.'' diyor. ''Yarın buraya aynı saatte, yine geleceğim.''

UyanışBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!