Seni Seviyorum...

2.6K 85 8

Merhabaaaaa yeni bölüm yazana kadar canim çikti :)

"Sevgili Prensesim" bu bi veda mektubu için güzel bi başlangiçti. Okumaya devam ettim.

"Şu an benim seni terk ettiğimi saniyosun ama yaniliyosun. Koskoca evde bakmadiğin bi yer var. Benim odam. :)"

Onun odasimi? Bu ne demek oluyo? Off Selin iyice kafayi yedin. Ne demek olabilir ki "gidip bak" demek oluyo.

Odaya girdiğimde her yer kapkaranlikti. Korkuyordum. İşiği açtiğimda yatağin ortasinda kocaman sevimli bi ayicik vardi. Gidip ona sarilirdim ama olmaz. Onu sevdiğimi sanmamasi lazim. Ayiciğin elinde bi kalp vardi. Kalbi elime aldim. Üstünde Selin&Mert yaziyodu. Etrafima baktim. Mert burda değildi. Neredeydi ki?

Arkamda birinin olduğunu hissettim tam arkami dönecektim ki arkadan gözlerimi kapadi.

-Bil bakalim ben kimim?

-İyi misin sen? Sesini tanimayacakmiyim şapşal!

-Şapşal mi?

-Evet... alayli bi şekilde gülüyordum.

Yanima yaklaşip dudağima bi buse kondurup ayiciğin kucağinda ki kalbi bana doğru uzatip;

-Açmayacak misin?

-Ben açildiğini bilmiyordum.

-Artik biliyosun. Hadi aç şunu...

Başimla onayladim. Kalbi açtiğimda şok olmuştum. İçinde telefon vardi (Hemide İphone 5s). Bunu kabul edemezdim. Ama ihtiyacimda vardi. Çünkü telefonumun ekrani bozulmuştu. Mert bana dönüp;

-Kuşlar bana hayalinde ki telefonun bu olduğunu söyledi.

-Kim bu kuşlar?

-Onlari sana söyleyemem. dedikten sonra alnimi öptü.

Ne kadar çok öpüyordu bu beni. :)

-E hani SIM kartin? Getirde takalim.

Başimla onayladim. İçerden telefonumu getirdim. Bu telefonun yaninda paçavra gibi duruyodu.

-Pin kodun ne?

-Sanane!!

-Ne demek sanane? Benim bunu bilmeye hakkim var. Ben senin...

-Sen benim hiç bi şeyim değilsin anladin mi? İstersen sim kartini çikar bana ver. Telefon sende kalsin. Ben gidiyorum.

Biraz ağir konuşmuş olabilirim. Tamam tamam baya ağir konuştum.

Sim kartimi vermeyince ona;

-0607

-Anlamadim?

-Pin kodum 0607 diyorum.

-Peki tamam saol. gelip yanağimi öpmüştü.

Telefonu bana verdiğinde "30 tane cevapsiz arama" yaziyordu. İnanilir gibi değil... Cevapsiz çağrilara baktiğimda Ayşin'nin Zeynep'in ve Miray'in beni aradiğini görmüştüm. Canim arkadaşlarim nasilda merak etmişler. Hepsine toplu mesaj attim.

"Canim arkadaşlarim sizi çok seviyorum. Beni merak etmeyin ben iyiyim. Ve güvendeyim." 

Gerçekten güvendeydim. Çünkü Mert'in yanindaydim.

Ayşin'den mesaj geldi.

"Bi kaç saniye daha geç atsaydin polisler seni ariyo olucakti. Berkayla beraber karakoldayiz. E peki sen nerdesin? Annen de yok. Nereye kayboldunuz?"

Annem yok mu? Ne ? Nasil ? Neden? Annem nereye gider?

Ona geri mesaj attim.

"Kanka ya ben iyiyim annemide bilmiyorum. Alişverişe çikmiştir. Şarji bitmiştir. Ve bide sana söylemem gereken önemli bi şey var ama ayrintilari sonra konuşacağiz. Ben şu an MERT'İN yanindayim."

Benimsin SevgilimBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!