Ευτυχία είναι....

2.1K 240 35


Enya....Η μουσική και οι στίχοι, ταιριάζουν εδώ τόσο πολύ....

"A thousand dreams
you gave to me
you held me high
you held me high
And all those years
you guided me
so I could find my way"

"A thousand dreams you gave to meyou held me highyou held me highAnd all those yearsyou guided meso I could find my way"

Ουπς! Αυτή η εικόνα δεν ακολουθεί τους κανόνες περιεχομένου. Για να συνεχίσεις με την δημοσίευση, παρακαλώ αφαίρεσε την ή ανέβασε διαφορετική εικόνα.

Ο Ανδρέας κοίταζε έξω από τις παχιές λευκές κουρτίνες γεμάτος συναισθήματα... Τόσα, που γέμιζαν την καρδιά του και την έκαναν έτοιμη να εκραγεί σαν μπαλόνι που γεμίζει αέρα διαρκώς....Λίγο ακόμα και θα άρχιζε να φωνάζει σαν τρελός από την αγωνία, αφού κανείς δεν είχε έρθει ακόμη να τον ενημερώσει για το παραμικρό....

Ωστόσο, δεν ήθελε να χάσει εντελώς την ψυχραιμία του, ούτε να συνεχίσουν να τον κοροϊδεύουν άλλωστε όλοι, πως σαν μελλοντικός χαζομπαμπάς, τα λεπτά του φαίνονταν ώρες ατέλειωτες και πως η Αγνή του ήταν μέσα στην αίθουσα μονάχα 15 λεπτά! Οχι, δεν ήταν! Εκείνου τουλάχιστον του φαινόταν σαν....αιώνας ολόκληρος! ξεφύσηξε τώρα χαμογελώντας επιβεβαιώνοντας μόνος του τα λόγια του Παύλου και της Λύδας που τιτίβιζαν διαρκώς δίπλα του κοροϊδευτικά, μ'ένα τεράστιο, πονηρό χαμόγελο στα χείλη....

Μαζί του και ο Γουστάβος, που έκανε διάλειμμα ανάμεσα από τις ιστιοπλοϊκές του υποχρεώσεις, η Αλίκη φυσικά, που στην αρχή για μερικές εβδομάδες- ήταν αλήθεια- είχε αντισταθεί σθεναρά στο κόρτε του μα τελικά έπεσε σαν ώριμο φρούτο, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τον τυφώνα "Γουστάβο", η Σοφία με το καινούριο της αμόρε που , πράγμα περίεργο για εκείνη, έκλεινε ήδη ένα μήνα μαζί του και πολλοί άλλοι συνάδελφοί τους, που είχαν ήδη μάθει το νέο και έσπευδαν ένας ένας να τους συμπαρασταθεί....

Οσο για την μητέρα της Αγνής....δεν είχε βγάλει κουβέντα εδώ και ώρα, από τότε που είχαν φτάσει στο μαιευτήριο και αυτό τον ανησυχούσε αρκετά, καθώς η παγωμένη έκφραση στο πρόσωπό της ήξερε καλά τί σήμαινε αφού την ήξερε πια τόσα χρόνια...Πανικός! Αυτό ήταν που την κυρίευε σιγά σιγά και δυστυχώς, κόντευε να γίνει μεταδοτικό και να πιάσει και τον ίδιο!

Ο Σωτήρας της Ψυχής μου...(TYS17)Όπου ζουν οι ιστορίες. Ανακάλυψε τώρα