Benimsin Sevgilim

6.1K 159 15

Bolum 1

"Evet ben de seni seviyorum birtanem. Seni o kadar çok seviyorum ki anlatamam. Tabi ki seninle evle... " ahh şu iğrenç alarm sesi benim mükemmel rüyamı mafetti. Ben ona Kivanç'a onu çok sevdiğimi söyleyecektim. Lanet olsun! Daha sonra aklima tekraradan uyumak geldi. Belki rüyam kaldiği yerden devam edicekti. Ama canim annem sağolsun durduk yere odamin içinde bana bağirmaya başladi.

-Saat kaç kizim farkinda misin? Ne bu aylaklik?

Annemin dediklerini duymuyor gibiydim. Sanirim hâla uyuyorum. Kalkip saate baktim. Tabi annem bana bağirmaya devam ediyordu. Saat daha erkendi okulumun başlamasina yarim saat vardi. Aklima saatin bir saat ileride olduğu geldi. Anneme bunu açiklamaya çaliştim ama beni duymuyordu. Çünkü avazi çiktiği kadar bağiriyordu. Buna karşilik bende bağirmaya karar verdim.

-ANNE YETER ARTİK BENİ  Bİ  DİNLESEN!

Annem şaşkin bir şekilde bana bakiyordu. Ona yaklaştim, ellerini tutup ona saatin bir saat ileride olduğunu okulun başlamasina yarim saat kaldiğini söyledim. Odamdan çikti. Bende hazirlanmaya başladim. Zaten okul bir sokak aşağidaydi yani havada karada yetişirdim.

Derken içerden annemin mükemmel sağir edici gür sesi geldi. Hiçbir şey demeden yanina gittim. Yanina gittiğimde susup beni süzdü. Bana bağirmaya başladi.

-MADEM BİLİYORDUN SAATİN İLERİ OLDUĞUNU BENİ NİYE BAĞİRTİYOSUN ORDA?

-Beni dinledin mi ki be annem? Dinlemedin. Zaten ben yeni uyanmişim. Bide sen esip gürledin tüm enerjim bitti. Hem sen üzülme canim annem okul bi sokak aşağida hemen yetişirim ben zaten ilk dersin hocasi her zaman geç geliyo. Hadi ben kaçar görüşürüz meleğim.

Bu konuşmamdan sonra annem sessiz kaldi. Ona da hak veriyorum. Sabah kalkipo saati öyle görmek insani çilgina çevirir. Annem bana şaşkin bir şekilde baktiktan sonra;

-S...sanada kizim. Yani görüşürüz kizim.

Evden çıktığımda karnım gurulduyordu. Çünkü kahvaltı etmemiştim.

Yoluma devam ettim okula yaklaştım. Ahh şu okulu hiç sevmiyorum. Hatta okulla alakali hiçbir şeyi sevmiyordum. Tabi istisnalar var. Bunu her söylediğimda aklima Elif gelir. Ne zaman "istisna" desem bana "İstisnalar kaide ister." derdi.

Okula girdiğimde boğuk bi koku başimi döndürmeye başladi. Sanirim yemekhaneden geliyordu.

Kokuyu birakip arkadaşlarimin yanina gittim.

-Günaydin Selin. Çok yorgun görünüyosun yoksa bi şey mi oldu? İyi uyuyamadin mi?

(bu benim arkadaşim Miray kendisi iyi kizdir ama bazen çok soru sorar.)

-Sanada günaydin. Bu arada merak etme bi şeyim yok sadece şu koku başimi döndürdü. Oda geçti zaten yani anlayacağin bi şeyim yok. ;)

Ona göz kirpmiştim. Çünkü o bunu seviyodu. Ve bende onu :))

Zil çaldığında sınıfa girdik. Sinıf bomboştu. Ne yani koskoca sinifta bir tek biz mi gelmiştik?! Bu düşüncemi sesli bi şekilde Miray'ada söyledim o da ayni fikirdeydi. Ne yapacağimizi bilmeden bir siraya oturduk. Zeynep'te gelmemişti zaten.(en iyi arkadaşlarim arasinda yer alir kendisi)

Bende kafami siraya koyup dinlenmeye karar verdi. Sinif bomboştu. Miray'da tuvalete gitmişti. Mübarek orda yaşiyordu. Tam gözlerimi kapatacakken bir sesle irkildim. Kim olduğunu bilmiyordum bilmekte istemiyordum.

-Hey sana dedim günaydin!

-Alooooo yaşiyo musun sen?

Bu dediklerine hiç aldiriş etmeden uyumaya devam ettim. Daha sonra yanima birinin oturduğunu hissettim. Dayanamayip konuşmaya başladim.

Benimsin SevgilimBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!