4. BÖLÜM - BU GECE UZUN OLACAK GİBİ..

En başından başla

“Zeynep ben sırf senin iyiliğin için yapmıştım gerçekten kö-kötü bir niyetim yoktu.” Diyor Melis ağlayarak

Kıyamam ya nasıl da ağlıyor ama aklı başına gelmiştir herhalde oh olsun bir daha bana sormadan bir işe kalkışmaz! Daha fazla ağlamasına dayanamayarak..

“Gel buraya gel deli kız.” diyorum kollarımı açarak

“Zeynep ben gerçekten özür dilerim bu kadar kızacağını bilsem ağzımı bile açmazdım.” Diyor Melis kollarımın arasında ağlamayı biraz olsun keserek

“Tamam, Melis olmuş bitmiş bir şey zaten işi de kabul etmeyeceğim yarın arar arkadaşını söylersin.” Diyorum daha fazla olayı uzatmadan

“Neden öyle diyorsun Zeyno ya bir dene işte hazır fırsat ayağına gelmiş.” Diyor Yağmur.

Yağmur’a doğru çeviriyorum suratımı, onun yüzünde de Melis’le aynı olan ifadeyle karşılaşıyorum “korku” nasıl bir bağırdıysam artık..

“Ya hayır diyorum H-A-Y-I-R.”

 

Son sözleri fazlasıyla sert söylemiştim. Ama anlamıyorlar ki hayırdan istemiyorum yani neden bu kadar uzatıyorlar anlamıyorum. Aslında anlıyorum galiba işe ihtiyacım olduğunu bildikleri için ama ben bakıcılık yapamam ki hem ben şirketlerde çalışmış biriyim yani hep dışarlardaydım şimdi eve tıkılıp daha önce hiç tanımadığım, bakıcı karşıtı bir çocuğa nasıl bakarım?! Telefon sesiyle düşüncelerimde boğulmadan kurtuluyorum. Çalan Melis’in telefonu Aksel arıyordur galiba ee evli bir bayan sonuçta merak etmiştir karısını.. Uzun çalıştan sonra Melis telefonu nihayet açıyor.

“Efendim canım.” Diyor Melis

“Tamam, hayatım iniyorum aşağıya, bende seni çok özledim.. yaa Aksel demesen öyle çok ayıp.” Diyor Melis cilveli bir şekilde.

Kusacağım galiba! Ayy Zeyno kızım sen ne anlarsın ki zaten romantiklikten! Kim bilir Aksel ne diyor Melis’e de daha demin ki ağlayan Melis yerine yüzünde güller açan Melis geldi.

“Görüşürüz.” Deyip kapıyor Melis telefonu.

“Kızlar ben kalkıyorum artık zaten Aksel de aşağıda beni bekliyormuş yarın konuşuruz yine.” Diyor Melis “Haa bu arada Keremi aramıyorum daha birkaç gün düşün Zeyno olur mu?” diye soruyor Melis

Allah’ım sen benim aklıma mukayyet ol anlamıyorlar mı bunlar hayırdan istemiyorum ben bakıcılık işi falan ama onları bir sürelik susturmak için kafamı olumlu anlamda sallıyorum.

“Tamam, o zaman ben kaçtım.” Diyor Melis kapıya doğru yönelerek “İyi geceler ikinizi de.” Diyor hayali öpücük göndererek

Yağmurla aynı anda “İyi geceler.” Deyip kapıyı kapıyorum

Ya Sen Olmasaydın? (Düzenleniyor)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!