Dialogue

You: Bakit kasi ang tangkad mo?

You: Teka lang, ang bilis mong mag lakad. Pinapayungan kita!

Jaehyun: Bakit mo ba ako pinapayungan? Nababasa ka tuloy.

You: Baka nga kasi magkasakit ka, may laro pa naman kayo

Jaehyun: Wala na akong ganang maglaro

You: BAKIT?!!!!

You: Ok sige, wag na lang natin ulit pag-usapan

Jaehyun: Kasi wala na naman yung reason kung bakit ako nag lalaro

You: HA? ANONG WALA NA? NADEADS NA?!!!!!!

Jaehyun: Grabe ka naman, hindi.

You: So, ano? Bakit wala na?

Jaehyun: Well, I'm not really interested in basketball. Hindi ko talaga siya gustong gawing sport. But, I have a friend na sobrang dedicated sa paglalaro ng basketball. Let's say lagi siyang nag papractice at hindi niya talaga yun tinitigil hanggang sa maging mas lalong gumaling pa siya. Lagi nga siyang nag papractice kahit walang kalaban kasi wala naman talaga siyang makakalaban dahil laging kami lang naman ang mag kasama, hindi naman ako marunong. Dahil dun nagsimula akong maglaro para may kasama siya sa pagpapractice. Nanuod ako ng laro ng mga sikat na players para lang makasabay ako sa kanya. Since then, lagi kaming naglalaro. Minsan nga hanggang gabi pa eh. Hahaha! Simula din dun, lumalim ang pagtingin ko sa kanya. I cherish every moment na naglalaro kami tapo—

You: OMO! Be—ahh Jaehyun, bading ka ba? Si Doyoung ba tinutukoy mo? Wait lang, sobra akong nawindang.

Jaehyun: Haha! Grabe ka naman! Hindi noh! Babae siya.

You: Basketball? Babae?

Jaehyun: Ang sexist mo naman, oo. Nag babasketball siya.

You: BOOM SAKIT! STAY STRONG ABCDE! BAKIT KASI WALA AKONG ALAM NA SPORTS?!

You: Ahhhh ok, sige tuloy mo.

You: Sige, saktan mo lang sarili mo!

Jaehyun: Ayun pati nga school parehas kami ng pinasukan at parehas kami ng sports

You: Sino ba siya?

You: WOOOHH! KAPIT LANG!

Jaehyun: Si Yeri


ENTROPY | JaehyunBasahin ang storyang ito ng LIBRE!