Ευτυχία.....

1.6K 221 33

Η Αγνή περπατούσε βιαστική στον δρόμο προσπαθώντας να βάλει φτερά στα πόδια της, σε μια προσπάθεια να φτάσει στον Ανδρέα όσο πιο γρήγορα γινόταν, να του ανακοινώσει τα ευχάριστα νέα και μαζί ν'αποφασίσουν μια κοινή πορεία, μα ότι και αν έκανε της φαινόταν ατελείωτος παρατείνοντας την αγωνία της και κάνοντας την καρδιά της έτοιμη να σπάσει..Ετσι, άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματός του μετά από μία ολόκληρη ώρα, με την ψυχή στο στόμα και ξέροντας πως δεν υπήρχε εύκολος τρόπος να το πει όλο αυτό. Μα δεν κρατιόταν! Αλήθεια ανυπομονούσε να του πει όλα όσα είχε ακούσει από την Λύδα!

Τον βρήκε να κάθεται χαλαρός στο σαλόνι του διαβάζοντας ήρεμος ένα βιβλίο όταν βρέθηκε δίπλα του νυχοπατώντας και έσκυψε να τον φιλήσει αιφνιδιάζοντάς τον

Ουπς! Αυτή η εικόνα δεν ακολουθεί τους κανόνες περιεχομένου. Για να συνεχίσεις με την δημοσίευση, παρακαλώ αφαίρεσε την ή ανέβασε διαφορετική εικόνα.

Τον βρήκε να κάθεται χαλαρός στο σαλόνι του διαβάζοντας ήρεμος ένα βιβλίο όταν βρέθηκε δίπλα του νυχοπατώντας και έσκυψε να τον φιλήσει αιφνιδιάζοντάς τον.

"Ει! Βλέπω κάποιος έχει κέφια σήμερα έτσι;" την πείραξε χαμογελώντας ζεστά μα την επόμενη αμέσως στιγμή βρέθηκε πάνω του σε τέτοια στάση που δεν του άφηνε καμία αμφιβολία.

"Και έχει όρεξη για ....αχαλίνωτο σεξ να υποθέσω;" μουρμούρισε τώρα με την φωνή του να βγαίνει βραχνή και την ανάσα του κοφτή, καυτή πάνω της, σημάδι πως είχε πιάσει αμέσως το νόημα των πράξεών της.

"Χμ....να υποθέσεις βέβαια!!" ψιθύριζε ανάμεσα από τα φιλιά της εκείνη αφού για πρώτη φορά εδώ και μερικές ημέρες ένιωθε εντελώς ξένοιαστη, απελευθερερωμένη, έτοιμη ν'αγγίξει τ'αστέρια από ευτυχία....

"Ε τότε, μην το καθυστερούμε και αλλάξει γνώμη το μωρό μου!" με μια κίνηση, την έβαλε από κάτω στον άνετο γκρι καναπέ, ενώ έβγαζε την μπλούζα του και άφηνε τους καλογυμνασμένους κοιλιακούς του σε κοινή θέα....

"Και τώρα μωρό μου.....ώρα για δράση!" απείλησε και το επόμενο λεπτό επιτέθηκε στα χείλη της διψασμένα, βαριανασαίνοντας και αφήνοντας τα χέρια του να την εξερευνήσουν αχόρταγα, παθιασμένα μ'έναν τρόπο σαν να μην υπήρχε αύριο, σαν να διψούσε να την νιώσει με κάθε τρόπο, σπιθαμή προς σπιθαμή κόβοντάς της την ανάσα

Ο Σωτήρας της Ψυχής μου...(TYS17)Όπου ζουν οι ιστορίες. Ανακάλυψε τώρα