Na een kleine zoektocht van tien minuten overhandigt Kenza mij eindelijk een rode aansteker die ze uit iemand zijn jaszak heeft gejat. "Voordat je de boel hier in brand probeert te steken en ons zo de dood in jaagt, er hangt hier een brandalarm." Waarschuwt Kenza mij, ze klinkt nuchterder dan een halfuur geleden en ik ben blij dat ik niet meer op een klein kind lijk te passen. "Dat is de bedoeling." Een kleine grijns danst rond mijn lippen en met Kenza achter mij aan lopen we de gang in, ik heb een tijdschrift onder mijn oksel gedrukt en met zo min mogelijk geluid te maken inspecteer ik de ruimte. Gelukkig is er niemand te zien, net wanneer ik wil vragen waar Davon en Lucya liggen kan ik ze zelf al horen.

Het geluid is zacht maar zeker hoorbaar, Lucya slaakt een stille kreet waarna ze lijkt te lachen. Davon is onhoorbaar, straks heeft ze hem gewurgd en ligt ze er nu als een psychopaat om te lachen. Al zou dat meer iets voor Kenza zijn nu ik er zo over nadenk, ze kijkt gefrustreerd voor haar uit en heeft haar armen over haar borst gekruist. "Schiet op." Jaagt ze me op, ik kijk omhoog en mijn blik wordt naar het brandalarm toe getrokken. Het is maar enkele meters van de kamer van Davon en Lucya verwijderd. Ik klem het tijdschrift met beide handen stevig vast en laat dan een zucht horen.

Hopelijk verloopt alles goed, ik neem de rode aansteker vast en druk hem in. Het vlammetje danst wild heen en weer waarna ik de vlam laat rusten bij het hoekje van het glanzende tijdschrift. Binnen enkele seconden is er al een behoorlijke vlam ontstaan en ga ik snel zo dicht mogelijk bij het brandalarm staan, ik zwaai het ding agressief naar het brandalarm toe met de hoop dat het verdomde ding eindelijk eens af gaat. Ik doe dit aan de ene kant voor Kenza, zodat Davon zijn act nu behoorlijk wordt verstoord. Maar eigenlijk doe ik dit voor mijzelf. Als het brandalarm lang genoeg af gaat dan wordt de brandweer sowieso ingeschakeld en heb ik een reële kans om uit deze hel te ontsnappen.

De vlam wordt steeds groter en gaat zich sneller over het tijdschrift verspreiden, ik hou het blad aan het uiteinde vast en weet dat het binnen enkele seconden mijn vingers gaat bereiken. Als het brandalarm nu niet af gaat dan ga ik uit het raam springen, waarom staat het geluk nooit aan mijn kant? Als het wel heel warm begint te worden langs mijn vingertoppen laat ik het tijdschrift uit reflex vallen en sla met mijn hand tegen mijn been aan. Kenza kijkt mij een doodserieuze blik aan. "Indrukwekkend." We kijken naar het hoopje papier dat op brandt en nog nooit heb ik mij zo teleurgesteld gevoeld. Net wanneer ik bijna in tranen wil uitbarsten door de frustratie luidt een oorverdovende sirene door het gebouw.

Mijn hart stond serieus voor enkele seconden stil, Kenza kijkt mij met grote ogen aan en ook zij is behoorlijk geschrokken. Opeens voel ik enkele druppels op mijn arm spatten en voor ik het zelf goed besef begint het te regenen in de gang. Dit had ik niet gepland. Blijkbaar heeft dit alarmsysteem sproeiers die worden ingeschakeld wanneer het brandalarm afgaat. De stralen worden sterker en ik kijk radeloos om mij heen, het tijdschrift is inmiddels gedoofd. Snel schop ik het natte hoopje in een hoek zodat het uit het zicht is.

"Geweldig Elena." Hoor ik Kenza zeggen die met haar hand de harde stralen probeert tegen te houden, ook ik hou mijn handen over mijn hoofd en weet eerlijk gezegd niet wat ik moet doen. De deur van Davon gaat open waar Lucya uit loopt, ze heeft haar zijden kamerjas aan die strak om haar lichaam zit gebonden. Haar haren zijn vochtig waardoor er golven ontstaan, het ziet er niet eens verkeerd uit. Ze kijkt door de gang heen en nu zie ik ook hoe een groot deel van de gasten uit het huis hier naartoe komen. Al wordt mijn aandacht snel door iets anders getrokken, Davon.

Hij heeft alleen een donkere handdoek om zijn middel heen, de spieren van zijn borstkas zijn opgespannen en zit onder de duizenden druppels. Het lijkt alsof hij net uit te douche komt wat trouwens helemaal geen slecht beeld zou zijn. Met zijn blik lijkt hij te kunnen moorden, hij kijkt verdwaald om zich heen op zoek naar een oplossing. Als ze er nu achter komen dat ik de oorzaak ben van dit onheil, dan ben ik er geweest. Ik werp snel een blik naar Kenza toe en zie dat ze haar handen tegen haar oren heeft gedrukt aangezien het loeiharde alarm nog steeds niet is gestopt, het is bijna onmogelijk om te praten.

Play Him DirtyLees dit verhaal GRATIS!